Viggo Mortensen (The Lord of the Rings, Green Book) laat met zijn nieuwe westernfilm The Dead Don’t Hurt zijn veelzijdigheid als acteur, schrijver en als regisseur zien. De bekende acteur nam zo veel verantwoordelijkheden op zich bij de productie van de film dat het een wonder is dat hij zelf niet de microfoonarm in de hand nam. Het heeft echter mogen baten. The Dead Don’t Hurt is verfrissend, romantisch en verrassend teder.
In The Dead Don’t Hurt volgen we de relatie tussen Deense timmerman Holger Olsen (Viggo Mortensen) en Canadese immigrant Vivienne Le Caudy (Vicky Krieps). De twee ontmoeten elkaar in het San Francisco van de jaren 1860 en raken al snel verliefd. De vrijgevochten Vivienne worstelt met de beklemmende positie van een vrouw in haar tijd. Ze lijkt vooral te waarderen dat Olsen, als enige man in haar leven, haar autonomie respecteert. De feministische ondertonen van de film komen bij haar personage sterk naar voren. De twee besluiten om te verhuizen naar een afgelegen dorp in Noord-Nevada. Daar bouwen ze samen een leven op, maar raken ze ook verstrengeld in de machtsspelletjes van lokale rijkaard Alfred Jeffries en zijn losgeslagen zoon Weston. Wanneer Olsen plichtsgetrouw vertrekt om in de Amerikaanse burgeroorlog te vechten lopen de spanningen tussen Vivienne en Weston Jeffries op.
Zijn rol in The Dead Don’t Hurt is voor Viggo Mortensen bekend terrein. Mortensen heeft wel vaker stoïcijnse vaderfiguren met een hart van goud gespeeld. Zijn rol in deze film doet denken aan eerdere rollen zoals in The Road of Captain Fantastic. Dat neemt niet weg dat hij goed werk levert in deze film. Er is een reden dat hij vaker aangetrokken wordt tot dit soort rollen. Hij brengt een zachtaardige melancholie met zich mee die zeer effectief is. Mortensen speelt zelf een van de hoofdrollen in zijn film, maar de grootste focus ligt toch op zijn medespeler. De Luxemburgs-Duitse Vicky Krieps – bekend uit bijvoorbeeld the Phantom Thread en Corsage – doet niet af voor veteraan Mortensen. De chemie tussen de twee is sterk, en hun relatie is vanaf het begin geloofwaardig. Dit maakt de dramatische momenten van de film alleen maar effectiever.
Voor het westerngenre voelt de film vernieuwend. The Dead Don’t Hurt maakt gebruik van wat van de standaard stijlfiguren uit het genre, zoals het corrupte, afgelegen stadje dat geteisterd wordt door een machtige man en zijn zoon, maar de nadruk ligt hier niet op. The Dead Don’t Hurt is in eerste instantie een liefdesverhaal, en dat is best zeldzaam voor een western. Ondanks de ongebruikelijke thema’s voor een western, is The Dead Don’t Hurt toch echt een cowboyfilm. Voor fans van pistoolgevechten, stoïcijnse helden en kwaadaardige schurken is er dus genoeg om van te genieten. The Dead Don’t Hurt valt aan te bevelen voor iedereen die van cowboys of van romantiek houdt.
