Skip to main content

In A Quiet Place is zelfs een vallende speld dodelijk ****

| Karl van Heijster | Film
In A Quiet Place is zelfs een vallende speld dodelijk ****
Foto: Paramount Pictures

Pssst! A Quiet Place is gewoon een retegoeie film. Kijk geen trailer, lees geen recensies. Ga gewoon naar de bios en – ssshh! – hou voor de verandering eens een keertje je mond. Nu te zien in Cinemec Nijmegen en Vue Cinema.

Stel, je zou geen geluid mogen maken, nooit meer. Echt geen geluid maken. Dus niet alleen niet schreeuwen, niet brullen, niet janken. Nee: helemaal géén geluid, zelfs niet fluisteren, zelfs geen krakende trap oplopen – op straffe van de dood. Hoe snel zou je dan het loodje leggen?

89 dagen stil

De familie Abbott houdt het aan het begin van A Quiet Place al 89 dagen vol. Met blote voeten op een aangelegd pad van zand doorzoeken ze een verlaten stad op zoek naar medicijnen voor hun jongste zoon. Eén verkeerde stap en hun nieuwe buren – oren met monsters eraan, zeg maar – zullen hen weten te vinden en vermoorden. 89 dagen – en dat is nog maar het begin. Hoe lang zal het gezin in deze onmogelijke situatie weten te overleven?

Langer dan ik, in elk geval, want ik zou het geeneens de negentig minuten volhouden die de film duurt. Die korte speelduur is een van de sterkste punten van A Quiet Place. In hoog tempo volgen nagelbijtend spannende scènes zich op. Het uitgangspunt van de film laat bovendien geen rustmomenten toe – elk geluid, op elk onbewaakt ogenblik kan een ramp inleiden –, waardoor je als kijker naarmate de film vordert de bilspieren steeds wat strakker aanspant, de adem steeds wat langer inhoudt. Des te indrukwekkend dus dat regisseur John Krasinki, die ook de hoofdrol op zich neemt, tijd vrij weet te maken om, met minimale dialoog, ook nog een interessante familiedynamiek te schetsen.

Kritiek achteraf

Deze horrorthriller heeft dus alles in zich om de volle speelduur volledig te vermaken. Een mierenneuker zou kunnen zeuren over plotgaten – hoe zit het met niezen of snurken? – of het middelmatige ontwerp van de monsters, maar dat zijn kritiekpunten voor achteraf. A Quiet Place weet de noodzaak van stilte zo oorverdovend goed te verkopen, dat je als kijker zolang de film duurt niet eens durft te denken.

Trailer niet kijken dus…


Getagd onder

Karl van Heijster

Schrijver, filosoof, grapjas: Karl van Heijster is het allemaal een beetje.


Deel dit artikel