Toen het Belgische powertrio Triggerfinger in 2008 in Nederland echt goed doorbrak, traden ze onder andere op in Doornroosje en tijdens de Valkhof Affaire. Vorig jaar nog stonden ze ook in een uitverkocht Doornroosje. Dit jaar bestaat Triggerfinger twintig jaar en dat vieren ze in Openluchttheater de Goffert. Wie jarig is trakteert, maar pakken ze ook naar verwachting uit?
Voorprogramma RUV oogt bij opkomst eveneens als een powertrio en het eerste nummer belooft een set in het verlengde van Triggerfinger, Wolfmother en Thin Lizzy. Maar gaandeweg doen de harmonieuze samenzang en subtiele gitaarintermezzo's daar een klein beetje afbreuk aan en hoor ik steeds meer Soundgarden met Brian Adams op zang. Het laatste nummer eindigt daarentegen wel bijzonder stevig.
Een warm welkom
De heren van Triggerfinger betreden, strak in het pak, het door de ondergaande zon omfloerste openluchttheater en luiden hun feestje toepasselijk in met I'm Coming for You. Onze gastheren trakteren ons vervolgens op First Taste, het nummer waarmee velen destijds kennismaakten met de band.
Inmiddels heeft een deel van het publiek de stoeltjes verlaten om zich voor het podium te verdringen.
Als even later Short Term Memory Love wordt gespeeld, valt op dat de tweede gitarist nauwelijks hoorbaar is. Wellicht biedt hij zanger/gitarist Ruben Block her en der wat extra speelruimte, maar het levert geen wezenlijke bijdrage. 
Bassist Monsieur Paul © Bernard Bodt
Stemmingswisseling
Halverwege de set geeft de band ons even een adempauze met het nummer My Baby's Got a Gun. Niet voor lang, want zoals het Triggerfinger betaamt, mondt het nummer uit tot apocalyptische proporties. Hierin wordt eens te meer duidelijk dat hun live reputatie niet alleen leunt op zang en gitaar, maar zeker ook op de imposante bassist Monsieur Paul en meesterdrummer Mario Goossens. Tijdens dit nummer maken ze een kleine knipoog naar hun Lykke Li cover I Follow Rivers, waarmee ze geliefd werden onder de 'rosé-rockers' (en om die reden niet meer live spelen). Dat de heren hun ware aard niet uit het oog zijn verloren, blijkt wanneer ze de gitaren een toontje lager stemmen voor On My Knees. Dit is Triggerfinger op zijn best.
Drummer Mario Goossens © Bernard Bodt
Party on the Patio
De trein dendert door met Colossos, een nummer waar mijn hartje net iets harder van gaat kloppen, vanwege het leentjebuur spelen met ZZ Tops Party on the Patio. Het feestje wordt aan het eind van het nummer nog even voortgezet, wanneer na een meesterlijke drumsolo de overige bandleden de drumstokken ter hand nemen en naar hartelust mee gaan trommelen.
Onze vriendelijke zuiderburen eindigen de avond met een laidback AC/DC-achtige versie van Is It en twee covers: een mash-up tussen Man Down van Rihanna en Kashmir van Led Zeppelin en Funtime van Iggy Pop.
Ruben Block bedankt iedereen die heeft meegewerkt en met name Doornroosje voor de verrukkelijke maaltijd, iets dat hij vorig jaar ook al nadrukkelijk noemde (check het kookboek Can I Have Some of Your Famous Hot Sauce). Zou het daarom zijn dat artiesten zo graag in ons Nijmeegse concertzaaltje komen optreden? We zullen het als gewone sterveling waarschijnlijk nooit weten.
Getagd onder
