Als de vriendin van aspirant schrijver Jongsoo terugkeert uit Afrika met een schatrijke man aan haar arm, rijst de vraag in hoeverre deze mysterieuze nieuwe vriend te vertrouwen is. Burning, gebaseerd op een kort verhaal van Haruki Murakami, is nu te zien in LUX Nijmegen.
Op en dag ontmoet Jongsoo (afgestudeerd, aspirant schrijver, veroordeeld tot uitzendwerk) de jonge Haemi, een getroebleerd meisje uit het dorpje waar hij opgroeide. Hun aanvankelijk vurige relatie bekoelt snel als Haemi na haar reis naar Afrika terugkeert met de mysterieuze Ben aan haar zijde. Is het de jaloezie die Jongsoo achterdochtig maakt, of speelt er iets sinisters achter de vriendelijke façade van Haemi’s schatrijke nieuwe vriend?
Het interessante aan Chang-dong Lee’s verfilming van het korte verhaal van Haruki Murakami, is dat een definitief antwoord op die vraag eigenlijk uitblijft. Wat overblijft zijn vermoedens, hints, maar ook tegenstrijdige aanwijzingen die het leven van Jongsoo in een steeds hulpelozer positie brengen. Als karakterstudie is Burning dan ook meer dan geslaagd. Ah-in Yoo zet zeer overtuigend de verlegen plattelandsjongen neer, wiens motieven nooit eenduidig worden. Handelt hij uit liefde, jaloezie, afgunst - een beetje van alles, misschien? Cirkelend rondom het hoofdpersonage spelen thema's als verlangen, afkomst, klasse en eenzaamheid zich knap uit.
Poëtisch hoogtepunt
Het is dan ook jammer dat het personage van Haemi eigenlijk te oppervlakkig is om Jongsoo’s daden echt te rechtvaardigen. Voor veel meer dan een gebrek aan zingeving in haar leven lijkt ze zich niet te interesseren, en verdere uitdieping blijft bij wat hints over haar leven buiten de twee mannen om. Toch wil de ironie dat de sterkste scène uit de film op haar conto staat. De halfnaakte dans van actrice Jong-seo Jeon voor de grens van Noord-Korea is niet alleen een poëtisch hoogtepunt, maar ook een treffende en subtiele steek naar het dictatoriale regime van haar noorderburen én een prachtige meditatie op de prijs die vrijheid met zich meebrengt.
Als Burning zich in het laatste uur dan toch meer richting de thrillerkant begeeft, wil dat helaas niet helemaal uit de verf komen. Tegenstrijdige verhalen kunnen de achterdocht rondom Bens motieven niet wegnemen. Als kijker twijfel je nooit écht over wat er aan de hand is, waardoor het gevoel ontstaat dat de film rechtlijnig richting een teleurstellend einde beweegt. De smeulende karakterstudie waarmee Burning begon, brandt uiteindelijk in een mum van tijd op.
Getagd onder
