Venom? Zat die boosaardige buitenaardse snuiter niet ook al in Spider-Man 3? Jazeker, in die laatste Spider-Man van Sam Raimi uit 2007 raakt de spinnenheld geïnfecteerd door dit kleverige goedje, dat het slechtste in hem naar boven haalt. Nu heeft dit gruwelijkste personage uit de Marvel-wereld zijn eigen film, treffend getiteld Venom.
De conclusie had ik eigenlijk bij de trailer al getrokken: dit gaat hem niet worden. Geen nieuwe Marvel-hit in elk geval, zoals de laatste afleveringen van The Avengers en Deadpool. Maar ja, ik heb me vaak zat vergist, dus waarom niet even proberen?
Tom Hardy
Een van de belangrijkste redenen waarom ik Venom een kans wilde geven, is hoofdrolspeler Tom Hardy. Fan van. Zeker sinds zijn misselijkmakende optreden als gewetenloze bad guy in The Revenant, maar vooral door zijn rol als onbetrouwbare Joodse maffioso Alfie in de BBC-serie Peaky Blinders – te zien op Netflix. Ook is hij in The Dark Knight Rises van Marvels concurrent DC Comics de geduchte, van een zuurstofmasker afhankelijke – en daardoor onherkenbare – Bane, de vleesgeworden nachtmerrie van Batman. En natuurlijk kennen we hem als Max Rockatansy in Mad Max: Fury Road.
Terugkijkend naar deze opsomming kan ik veilig stellen dat Venom niet tot Hardy’s beste werk gerekend zal gaan worden. Wél is de Britse acteur, samen met Michelle Williams, het beste wat de film te bieden heeft. Hoewel je hem met een beetje slechte wil van overacting zou kúnnen beschuldigen, maar daar begin ik niet aan. Sowieso is het acteerwerk in Venom een beetje een ondergeschoven kindje. Waar de aandacht dan wel naar is uitgegaan? Niet naar het eenvoudige verhaaltje, meer naar uiterlijkheden: special effects en actiescènes, dat is het wel zo’n beetje.
Darth (In)Vader
Vrij uitzonderlijk voor een Marvel-film is dat Venom zich niet in New York, maar in San Francisco afspeelt – zodat een onvermijdelijke achtervolging door de heuvelachtige straten een hoogtepunt genoemd kan worden. Daar verdient de door Hardy gespeelde Eddie Brock zijn salaris als televisiejournalist, die geïnfecteerd wordt door een buitenaardse parasiet, die hem deels en soms volledig overneemt. Dan is het een zwart-glimmend Predator-achtig, van messcherpe tentakels voorziene, naar levend vlees hunkerend reuzenmonster, dat met een zware Darth Vader-stem doodleuk de dialoog aangaat met zijn gastheer. Dat is in het begin raar en ongeloofwaardig – in dit verband wellicht een slecht gekozen kwalificatie, maar toch -, maar op den duur levert dat ook best grappige momenten op. Bijvoorbeeld omdat deze Venom zich telkens extreem beledigd toont als Eddie hem een parasiet noemt.
Venom kwamen we eerder al tegen in Sam Raimi’s Spider-Man 3, waarin het reptielachtige monster het pure kwaad verbeeldt. In Venom krijgt hij ook wat goedaardige trekjes toebedeeld, met dank aan zijn snode soortgenoten. Want die zijn pas echt slecht. Daarnaast is het aan gastheer Eddie om zijn ‘Darth Invader’ een beetje in het gareel te houden. Of dit de opmaat is voor een vervolg of zelfs een franchise? Dan moeten we eerst accepteren dat een Marvel-held niet alleen gewoon zijn tegenstanders doodt, maar dit doet door met lange punttanden en dito tong hun hoofd van de romp te trekken en zonder kauwen door te slikken. Me dunkt dat het grote publiek daar nog niet klaar voor is. Want daarvoor is de knipoog in Venom is nog niet vet genoeg.
