Hoe het verleden een plaatsje moet krijgen in het heden is een vraag die menig mens bezighoudt vandaag de dag. De Creative Culture Talk van afgelopen maandag 10 december, getiteld Het Tributeband-dilemma: Over vooruit en achteruit in de pop, plaatste zichzelf in deze dynamische discussie door in te zoomen op het groeiende fenomeen van tribute- en revivalbands.
Om alvast vooruit te lopen: naarmate het einde van de avond in zicht komt, wordt het duidelijk dat er geen concrete antwoorden gevonden zullen worden op de gestelde vragen, maar dat deze juist meer vragen en andere dilemma’s oproepen. Of dit eigenlijk wel een probleem is, is er eentje van.
De Creative Culture Talks
De Creative Culture Talks is een serie semigestructureerde gesprekken die door de afdeling Cultuurwetenschappen van de Radboud Universiteit wordt georganiseerd. Er heerst namelijk een gevoel dat er een connectie mist tussen de besproken culturele ontwikkelingen op de universiteit en de stad, Nijmegen. Door debatavonden te organiseren bij Lux Nijmegen kunnen praktijk en theorie gecombineerd worden en kan een groter en inclusiever publiek aangesproken worden. De behandelde onderwerpen, zoals game development en mode en duurzaamheid, en de aanstaande thema’s (bijvoorbeeld de werking van podcasts) bevestigen deze wens en tonen aan dat gepoogd wordt complexe, hedendaagse processen op een toegankelijke manier te bespreken en samen te onderzoeken.
Geen vragen, maar antwoorden
Het fluïde karakter van de huidige muziekcultuur past perfect bij deze doelen. Dat maakt het des te leuker dat het onderwerp van deze Creative Culture Talk tributebands ook daadwerkelijk een divers publiek aantrekt: van studenten tot werknemers van grote poppodia.
De avond wordt in goede banen geleid door Rocco Hueting, toetsenist van de band De Staat, en universitair docent Helleke van den Braber. Zij werden vergezeld door drie sprekers die op zeer uiteenlopende manieren betrokken zijn bij de muziekcultuur van vandaag: Jan ’t Hoen (drummer en financier van de revivalband Wild Romance), Rocco Ostermann (frontman van Donnerwetter), en Cas Hieltjes (voorheen zanger van Go Back To The Zoo en nu gitarist van St. Tropez).
vlnr: Helleke van den Braber, Rocco Hueting, Jan ’t Hoen, Rocco Ostermann, Cas Hieltjes ©Inge Heesen
Hen wordt voornamelijk gevraagd te reflecteren over hoe het opvoeren van bestaande muziek invloed heeft op de popmuziekcultuur van nu. Want als we vastzitten in het verleden, kunnen we dan nog wel vooruit? Dit dilemma staat de gehele avond centraal en roept – gelukkig – velerlei meningen op. Het is nu eenmaal zo dat er niet compleet afstand genomen kan worden van wat er al gecreëerd is. Mocht een artiest heilige huisjes willen afbreken dan verhoudt hij/zij er zich natuurlijk wel nog toe. Echter, de manier waarop een popband omgaat met het verleden is cruciaal. Het spelen van bestaande muziek en oeuvres kan als een compliment, maar ook als een belediging aanvoelen. Het idee van authenticiteit speelt hierin een vitale rol; kiest een band ervoor om bestaande muziek op te voeren om ervan te leren en een nieuw publiek bekend te maken met muzikaal erfgoed of probeert men commercieel succes te behalen met gewaarborgde hits en voegt de band, vanuit creatief oogpunt, niet zo heel veel toe aan de popmuziekwereld? Problematisch is natuurlijk dat in dit opzicht het één het ander niet uitsluit, de scheidlijnen erg dun zijn en er geen statische maatstaven zijn. Positief is dat deze aspecten leiden tot discussie en dialoog. Door de setting draait het hierdoor maandagavond niet om afgebakende antwoorden, maar om open vragen.
Dilemma(‘s)
Schijnbare tegenstellingen komen dus regelmatig aan bod: regressie versus progressie, commercie versus experimenten, originaliteit versus herhaling, toevoeging versus afname. Bovendien bespreekt men aspecten, die soms vergeten worden, zoals het belang van de tijdsgeest van popmuziek en de invloed van het publiek. De aanwezigheid van meer visuele en auditieve voorbeelden had de avond – die draait om live-performances – echter nog kunnen verbeteren voor de minder geïnformeerde of minder ervaren bezoeker. Desalniettemin, met al zijn vragen en dilemma’s is de Creative Culture Talk Het Tributeband-dilemma een fascinerende en goed georganiseerde ervaring en geheel in karakter eindigt hij met een – in mijn ogen – overkoepelende vraag: wanneer we tribute brengen aan een culturele expressie eren we het dan of veroordelen we het tot het verleden?
Getagd onder
