Upon-The-My-O-My werd aangekondigd als een ‘trip door vele muzikale lagen’. Doornroosje heeft een verleden aan vijf decennia vol van allerlei genres en uitspattingen. Dit verleden is eer aangedaan door een veelzijdig programma neer te zetten.
Het publiek is fijn divers. Vertrouwde ‘Nimweegse’ gezichten passeren de revue maar ik spreek ook mensen uit bijvoorbeeld Leuven en Brabant. Opvallend is dat veel mensen uit andere steden, als ware ‘psychonauts’, voor de Noorse mannen van Motorpsycho zijn gekomen. Maar ik ben ook twee jongedames uit Cypres tegengekomen die speciaal voor The Mauskovic Dance Band op pad zijn gegaan. Deze heren lijken wel uit een communistisch tijdperk te zijn gestapt, maar dan wel met de softe en warme idealen van de revolutie. Heerlijk dansbaar en tropisch.
De sfeer is daadwerkelijk feestelijk. Er worden hapjes uitgedeeld en iedereen is goed gemutst. Bij het bargedeelte is ook een podium en dat voelt lekker rauw aan. Helemaal blij word ik van Thaiti die daar een stomend feestje van maken met zelfs een kleine moshpit vooraan. Houd je ogen en oren open voor de plaat die ze begin 2019 uit zullen gaan brengen!
Oprecht verbaasd ben ik door Tsheque. Vorig jaar besteedde Vice ook al aandacht aan de zangeres van deze band: Faty Sy Savanet. De combinatie van Afrikaanse percussie en garage rock zorgt ervoor dat zowel de band als het publiek he-le-maal los gaan. Het is zowel zwoel als stoer en daar houd ik van!
Het hoogtepunt voor mij is de Iraanse Omar Souleyman. Voordat ik het goed en wel doorheb, sta ik hand in hand een traditionele cirkelvormige Arabische dans te doen. Het publiek is eventjes een feestelijke afspiegeling van wat een multiculturele samenleving kan zijn. Veel Arabisch publiek is ook speciaal hiervoor gekomen en na afloop gaan velen naar huis. Wel lachen we naar elkaar en zeggen "lekker gedanst!"
Getagd onder
