Van 4 tot en met 8 november vond het InScience Film Festival plaats. Vier dagen lang werd de LUX omgetoverd tot wetenschaps- en kunstparadijs, met sciencefictionfilms, documentaires en door wetenschappelijke inzichten geïnspireerde kunstinstallaties. Terwijl bezoekers genoten van al dat moois, werd er achter de schermen druk af en aan gerend door de organisatie. Karl van Heijster liep twee dagen lang mee als vrijwilliger en kan sindsdien geen printer meer zien.
De weg naar het vrijwilligersschap is kort en onceremonieel: het ene moment ben je een eenvoudige jongeman, het andere moment Location Manager Assistent. Een kersverse badge met de stomste foto die ik van mezelf kon vinden, hangt om mijn nek. 'Vet,' zeg ik. 'Wat kan ik voor jullie betekenen?' Vijf minuten later ben ik met alle liefde van de wereld stemformulieren aan het knippen voor de NTR Audience Award.
Die prijs zal uiteindelijk gewonnen worden door That Sugar Film, een documentaire over het hoge suikergehalte in ons voedsel en het effect daarvan op lichaam en geest. De tweede en derde prijs waren voor openingsfilm The Stanford Prison Experiment en The Creeping Garden (over de slijmzwam!) respectievelijk.
Terwijl ik aan het knippen ben, neemt de hectiek toe. Dit is nog niet gedaan, dat moet nog gebeuren, waar zijn die papieren gebleven? Het zijn de standaardperikelen die bij een festivalorganisatie komen kijken, wordt me verteld. Hoofdschuldige is het bakbeest van een printer die om de vijf pagina's vastloopt - dat wil zeggen, als hij überhaupt wil printen. De dag erop zal ik er anderhalf uur over doen om een draaiboek uit te printen - een klus die in een kwartiertje gepiept zou moeten zijn. Het is de hel op aarde, aangenomen dat de duivel het geheel runt als een kantoorklerk.
Maar wat voor alles geldt, geldt het ook hier: uiteindelijk komt het allemaal goed. Het publiek geniet van de openingsfilm en de genodigden leren over de High Tech High School in Most Likely To Succeed. Ondertussen proosten de vrijwilligers op een geslaagde opening in de Mariënburgkapel en bewonderen ze de kunstprojecten die daar uitgestald staan. Mijn persoonlijke favoriet is Solaris, een installatie die zeepsop gebruikt om de meest wonderlijke patronen tevoorschijn te toveren. Toch ben ik het meest enthousiast over de virtual reality-bril die later bij me op wordt gezet. Voor mijn ogen valt de Mariënburgkapel uiteen en zet ze zichzelf weer in elkaar. 'Mijn God!' roep ik, waarop een vrijwilligster me streng toespreekt: 'Da's vloeken in de kerk, Karl.'
Voordat de avond definitief aan haar eind komt, word ik vastgeklampt: de stemformulieren, helemaal vergeten! Ik glimlach. Aan het eind van de dag bleek niet de printer onze grootste tegenstander, maar het geheugen. Dat moeten we onthouden voor volgend jaar.
InScience 2016 staat gepland voor 2 tot en met 6 november 2016.
Getagd onder
