Tijdens een vol programma op een zonnige zondag in april worden het decor van de Stevenskerk, schepen in de haven, het Valkhofpark en Museum gebruikt als podium voor talentvolle kunstenaars. Ooit een optreden bijgewoond in het Glashuis, moderne dans gezien in het Valkhofmuseum of muziek vanuit de oude Barbarossa-ruïne horen galmen? Lokaal geliefd festival Theatraal Am Waal geeft kleine initiatieven de kans om op bijzondere locaties in de Nijmeegse binnenstad en aan de Waal de mooiste kunsten te vertonen.
Nienke Aangenendt keek en schreef mee: dank.
Jong talent van de ArtEZ dansacademie dartelt al in de ochtend rond in de Stevenskerk. In de dansvoorstelling "Overload" beeldt het zestal uit wat er gebeurt met het contact tussen mensen in onze multimediale samenleving. Verspreid in de kerk begint de voorstelling in stilte, met kleine bewegende individuen die zich langzaam naar het dansvlak begeven. In felrode regenjasjes en met een wit blok in de handen ontstaat een dynamisch spel van aanpassing van het individu, dialoog en groepssynthese. Hoewel de techniek van de dansers zichtbaar nog niet volgroeid is, steekt het concept van de voorstelling goed in elkaar. Een mooie balans tussen stilte en muziek, rust en dans en interactie en kracht.
Onder het orgel in de Stevenskerk is de muzikale theatervoorstelling "Ik zou het liefde noemen" van het duo Miss Flo en Miss See te vinden. Florien Hilgenkamp en pianiste Celia Garcìa brengen een humoristische krachtmeting over de liefde waarin beide dames hun vocale en muzikale krachten tonen. De overweldigende ruimte van de Stevenskerk is soms bijna te klein voor de krachtige stemmen, maar deze muziekvoorstelling overdondert het publiek. In stilte en met een glimlach om de mond vertrekt dit vervolgens naar de volgende locatie.
De vervallen Barbarossaruïne in het Valkhofpark is decor voor "Infernum". De dreigende naam doet eer aan het stuk. Zes figuren met bivakmutsen vormen met een touw tussen hen in een rij. Wanneer de muziek begint, beginnen ze te bewegen: touwtjespringen alsof hun leven er vanaf hangt. Eén voor één vallen ze toch af, ze kunnen niet meer. Een uitzonderlijk sterke scene die het individualisme van de mens en de strijd binnen de huidige generatie om te winnen illustreert. De zeer jonge kunststudenten toonden een theatraal talent dat bijna niet te rijmen viel met hun recente ‘bouwjaren’: 1992-1996. Een herkenbaar thema groeide op deze locatie buiten zijn eigen proporties. De combinatie van herkenbaarheid en wrange scènes waarin de groep en het individu continu tegenover elkaar werden gezet lieten het publiek ietwat gedesillusioneerd achter in de lentezon.
Het trio van Theatergroep Azijn speelt in Geen Paniek een combinatie van eeuwige scènes en de gevolgen van ‘het incident’ waardoor een groep van drie mannen in een postapocalyptische situatie belandt. Er is nog leven, maar de vraag is: hoe lang nog? Met keukenschorten waarop de naakte lichamen van Adam en Eva worden afgebeeld, opent het stuk ‘in den beginne’. Op de achtergrond varen de lieflijke containerschepen over de Waal, de zondagse wandelaars lopen achter het publiek langs. Het spel van de jonge theatergroep weet echter toch te overtuigen. Van de lieflijkheid van de beginscène blijft nog maar weinig over wanneer ze tonen hoe de laatste blikken bonen met veel geweld worden geopend. Behalve een serieus apocalyptisch beeld brengen de drie jongens ook slapstick; veelzijdig en enthousiast gaan de jongens aan het eind van hun stuk op zoek naar drie meisjes die gestrand zijn op het 'oude politiebureau'. Of de mens een dergelijk incident zou overleven komen we niet te weten...
Het festival geeft jonge makers een plek en laat zien dat onervaren lang niet altijd betekent dat kwaliteit moet inboeten. Soms schort er nog iets aan de uitvoering van de kunstenaars, maar de ruwheid en het enthousiasme van deze jonge makers laat beslist zien dat ze stuk voor stuk tot veel in staat zijn. De ideeën zijn fris, raken aan hedendaagse thema’s in de samenleving en verkrijgen door de locaties een extra dimensie. Theatraal am Waal biedt plek aan beginnende kunstenaars om hun kunsten te vertonen, maar stelt ook de verborgen Nijmeegse hoekjes ten toon aan het publiek. Theatraal Am Waal vormt bovendien een tweeluik met het broertje De Oversteek aan de andere kant van de Waal. Bent u er ook bij in september?
Getagd onder
