Vliegend als een vlinder naar de dood
Op 13 februari ging ik samen met mijn moeder naar de Stadsschouwburg om voor de tweede keer van William Spaaij’s acteer-, zang- en danstalent te genieten. Eerder zag ik hem in Mary Poppins, nu in een totaal ander verhaal…
Een doodskist, een blond jongetje en The Rolling Stones
De musical De kleine blonde dood van Albert Verlinde is gebaseerd op het boek van Boudewijn Büch. In de eerste scène zie je Micky, de zoon van de homofiele joodse Boudewijn, al dood in een kist liggen. Maar in de verbeelding van Boudewijn leeft hij nog en begint Boudewijn op een aangrijpende en toch humoristische manier over zijn verleden te vertellen aan zijn zoontje.
Hij vertelt over de zware jeugd met zijn harteloze vader Rainier (Frans van Deursen),tot aan het moment dat hij de blonde Micky verwekt bij zijn oude basisschoollerares (Marjolein Teepen. Micky is niet afgeleid van Mickey Mouse, zoals de eigenwijze blonde ons zelf vertelt, maar van the Mick Jagger. Daarna laten Micky en Boudewijn aan het publiek zien dat ze een hele goede band hebben opgebouwd. Ze maken veel lol samen, schoppen veel herrie en Micky stelt de gekste vragen over het leven.
Maar nadat Micky van de trap valt en in coma raakt, moet Boudewijn een hartverscheurende beslissing nemen waarbij een hoop gesnotter hoorbaar is in het publiek.
Een blije dood
Het decor was schitterend. Ze hadden de passie van Boudewijn en zijn vader uitgebreid erin verwerkt met grote vlinderafbeeldingen. De muziek was speciaal gemaakt voor de musical en erg toepasselijk. Soms spetterende rock-‘n–roll, dan weer een sentimenteel nummer. Het samenspel van de acteurs vond ik ook erg goed! Bij Micky en Boudewijn kreeg je een familiegevoel, maar zo gauw Rainier op het podium kwam voelde je haat en zo sleepten de spelers je door een verhaal vol emoties. Het meest bijzondere vond ik hoe er om werd gegaan met het thema ‘de dood’. Het klinkt onheilspellend, maar zo was het niet. Het werd juist grappig en hoopvol gebracht. Ik zou zeker aanraden naar deze musical te gaan om het zelf te kunnen ervaren, want een beleving was het zeker!
Fantasie versus magie
Nadat het boek van Boudewijn Büch was uitgebracht, liet Büch doorschemeren dat het verhaal over zijn eigen leven ging. Maar na een tijd bleek dat hij überhaupt nooit een zoon had gehad. Veel mensen vonden dit maar niks. Zij vonden het een bijzonder verhaal, maar door over het echte bestaan van de blonde jongen te liegen, pakte Büch volgens hen een beetje magie van het verhaal weg.
Ik denk dat ook de makers van de musical deze rare actie van Büch wilden bekritiseren. Wanneer Boudewijn in het stuk zegt ‘dit is mijn zoon’, antwoordt zijn vader ‘stel je niet zo aan met je idiote fantasieën’.Door deze achterliggende gedachte is het behalve een mooie musical een extra aanrader voor mensen die De kleine blonde dood hebben gelezen. De musical zet een punt achter het verhaal.
Wat: De Kleine blonde dood
Waar: Stadsschouwburg Nijmegen
Wanneer: 13 februari 2014
Getagd onder
