Op vrijdag 16 januari zag ik samen met mijn familie in LUX Nijmegen de film The Theory of Everything. Ik had de trailer van tevoren bekeken en was meteen erg enthousiast om er heen te gaan. Maar een ontroerend en mooi verhaal als dit, had ik nooit verwacht te zullen beleven!
Machteloos maar geniaal
De spierziekte ALS krijgt tegenwoordig veel aandacht. Overal waar je fietst kom je de intrigerende posters tegen van mensen die aan deze ziekte hebben geleden. Toch is het heel wat anders om een film erover te zien dan erover te horen.
The Theory of Everything gaat over Stephen Hawking: een briljante man met onvoorstelbare natuurkundige en wiskundige gaven. Hij heeft theorieën ontdekt over oerknallen, zwarte gaten, ons bestaan en nog veel meer. Daarnaast probeert hij verschillende fundamentele krachten in de natuurkunde bij elkaar te brengen in één allesomvattende theorie. “Dan kennen we Gods geest”, zo beweert hij. Tijdens deze ontdekkingen voert hij echter een machteloze strijd met zijn lichaam. Hij heeft namelijk een vorm van ALS en is ondertussen geheel verlamd.
Stereotype?
In het begin van de film zie je het bruisende studentenleven van Cambridge, waar Stephen Hawking deel van uitmaakt. Hij gaat veel uit, heeft trouwe vrienden, studeert weinig en wordt verliefd en zo lijkt hij een stereotype student. Maar al snel kom je erachter dat Stephen uitzonderlijke talenten heeft en plots word je meegesleurd in zijn succesvolle leven.
De regisseur James Marsh zorgde ervoor dat ik met jaloezie en op het puntje van mijn stoel zat te kijken naar een leven waarin alles perfect leek te zijn. De schitterende beelden van Cambridge en de bijzondere liefde van Stephen en Jane zorgden voor een sprookjesachtige sfeer. Hier kwam abrupt een eind aan toen Stephen midden op het universiteitsterrein van Cambridge te vallen kwam en alles veranderde!
Echt een acteur
Het acteerwerk van Eddie Redmayne (Stephen Hawking) en Felicity Jones (Jane Hawking) was ongelofelijk goed! De liefde tussen Stephen en Jane was natuurlijk en subtiel. Daarnaast leefde ik helemaal mee in de strijd van het gezin om een normaal leven op te bouwen. Het feit dat de film is gebaseerd op de gedenkschriften van Jane Hawking zelf, heeft hier zeker aan bijgedragen.
Maar vooral Eddie Redmayne acteerde fantastisch! De manier waarop hij bewoog in combinatie met zijn gelaatstrekken, hebben me er geen enkele keer aan doen denken dat ik naar een acteur keek. Hij is gedurende de film van een jongen die fietswedstrijden hield met zijn vrienden, heel geleidelijk getransformeerd naar een invalide die alleen door middel van een spraakcomputer kan communiceren. Het was zo bijzonder om deze ontwikkelingen te zien dat ik alleen daarom al iedereen zou willen aanraden naar deze film te gaan. En geloof me, niemand houdt het droog!
Getagd onder
