De eerste grote tragedie van Shakespeare beschrijft het spanningsveld in het chaotische Rome van 44 voor Christus. Hoewel Julius Caesar al de absolute macht over Rome heeft na zijn overwinning op Pompeius in 45 voor Christus, maar de kroon nog niet op zijn hoofd schittert, dreigt de eed van de republiek: nooit meer een alleenheerschappij, op losse schroeven te komen staan. De charmante Julius is geliefd bij het volk, maar zijn macht zorgt bij een deel van de senaat voor onrust. Een aantal senatoren besluiten dan dat er kosten wat het kost voorkomen moet worden dat Caesar de koningstitel zal opeisen en dat de vrije republiek beschermd moet worden.
De stadschouwburg is het toneel van een prachtige vertaling van Tom Kleijn. Het Zuidelijk Toneel speelt dit drama van Shakespeare onder begeleiding van drie plaatselijke drumbands, respectievelijk; Drumfanfare Michaël, Slagwerkgroep Neerbosch-Oost en Jeugddrumfanfare De Stefaantjes. Zij zorgen bij momenten voor het kabaal dat past bij een tragedie als deze.
Brutus zit verstrikt in zijn liefde voor Rome en trouw aan zijn vriend Caesar. De vertolker Han Kerckhoffs overtuigt niet en struikelt hier en daar over woorden. Hij mist het drama in de vertaling en de emotionele beleving van Brutus’ innerlijke strijd. José Kuijpers speelt vol overgave de strijdbare samenzweerder Cassius, die met Brutus een groep medestanders weet te ronselen en een complot beraamt om Caesar te vermoorden.
Wanneer Caesar ondanks waarschuwingen op 15 maart 44 voor Christus verschijnt bij het Capitool, loopt hij in de val. In plaats van messteken vertalen de spelers de moord door het uiteenscheuren van zijn mantel. Hierop volgt het hoogtepunt van de avond. Met dezelfde charme en welbespraaktheid als die van Cas Enklaar in zijn rol van Caesar weet Guy Clemens, letterlijk te midden van het publiek, in de rol van Marcus Antonius door zijn toespraak bij Caesar's begrafenis de toeschouwers met strik en al in te pakken.
Een nieuwe strijd breekt los. Marcus Antonius en Octavianus gaan de strijd aan met Brutus en Cassius. De 'maat'pakken maken plaats voor legerachtige kledij. Ook al doet de moderne kleding geen afbreuk aan het verhaal, het stoort ergens toch. Misschien staat het in lijn met het minimalistische decor, dat bestaat uit een enorm wit, soms lichtgevend raamwerk. Dit symbool voor het vrije Rome zakt als kaartenhuis in elkaar, wanneer de moordenaars van Caesar zichzelf bij de veldslag in Philippi verliezen aan het triumviraat.
Zoals het Shakespeare betaamt staat het drama bol van de intriges. Helaas schieten veel acteurs te kort bij de inleving van de kracht van het woord, waardoor zij het drama niet de hartstocht geven die het verdient.
Het Zuidelijk Toneel speelt deze tragedie nog in verschillende theaters in Nederland tot en met 30 april 2014.
Getagd onder
