James Vincent McWie?” zullen sommige lezers zich ongetwijfeld afvragen bij het zien van de titel. Degenen onder jullie met een goed geheugen herinneren zich de 31-jarige Ierse singer-songwriter misschien nog van de Vierdaagsefeesten in 2011, waar hij gratis optrad, of van zijn recentere optreden in Doornroosje. Op 10 februari keerde hij terug naar Nijmegen en stond hij in een vrijwel uitverkochte Stadsschouwburg.
Naar je schoenen staren in je slaapkamer
De openingsact van de avond was het Deense Broken Twin, bestaande uit pianiste/gitariste/zangeres Majke Voss Romme en gitarist/violist Nils Gröndahl. Het duo maakt gebruik van verschillende 'loop-pedalen' waarmee ze stukjes muziek kunnen laten herhalen en er ondertussen overheen kunnen spelen. Hiermee weten ze een diep en gelaagd geluid te creëren, iets wat met alleen de twee instrumenten niet gelukt was. De muziek komt mistroostig over, waardoor je het gevoel krijgt alleen in je slaapkamer te zijn terwijl je naar je schoenen staart. Dit zetten van de atmosfeer is overigens wel heel indrukwekkend, want de zaal was vanaf het begin muisstil. Een compliment is ook op zijn plaats voor de zang van Majke, die met diepzinnige teksten en een mooie stem een rustig optreden wist neer te zetten. Een hoogtepunt was de cover van Tim Hardins 'Reason To Believe', een heel prettige uitvoering die goed in de smaak viel. De gebrekkige interactie met het publiek is jammer, met slechts een “We're Broken Twin” en “Thank you” blijft er toch een zekere afstand tussen de band en het publiek. De debuut-EP is op Spotify terug te vinden en is, als je even niets beters te doen hebt dan je schoenen bestuderen, zeker de moeite waard om naar te luisteren.
Hoge noten, piramides en Nu-Metal
Na een uurtje Broken Twin kwam James Vincent McMorrow op met begeleidingsband. De bebaarde en (beginnend) kalende Ier staat zelfverzekerd achter zijn keyboard met een gitaar om zijn nek en zingt zijn nummers dan ook met verve. Het podium was versierd met een tiental plastic piramides van verschillende groottes die in verschillende kleuren konden oplichten. Ook was er een grote cirkel op de achterwand waar ook licht op viel. Deze twee elementen vormden een mooie lichtshow die goed bij de muziek paste.
Voor degenen die niet bekend zijn met de muziek van James: hij heeft een loepzuivere falsettostem waarmee hij heel hoog kan zingen. Dit is voor mensen die niet van zijn muziek houden ook meteen het kritiekpunt, maar het is iets waar zijn achtergrondband wel raad mee weet. De samenzangen zijn magisch om naar te luisteren, en passen mooi bij de spaarzame gitaar- en keyboardpartijen. Voor mensen die hierbij een associatie met Bon Iver of Kodaline krijgen: daar lijkt het inderdaad wel wat op. De drum houdt de rustige folk/indiemuziek van het muzikale viertal netjes samen. De Ierse roots van James Vincent McMorrow hoor je terug in onder meer de samenzang en het gebruik van de instrumenten. Dit zorgt voor een fris geluid dat erg pakkend en meeslepend is. De band wist heel goed af te wisselen tussen de vertrouwde nummers van het eerste album, zoals het geweldige 'We Don't Eat' en het encore 'If I Had A Boat', en nieuw materiaal dat nog niet live was gespeeld tot nadat het tweede album uit was.
Tussendoor vertelde James korte verhaaltjes aan het publiek, die weliswaar voor leuke momenten tussen de redelijk serieuze muziek zorgden (zoals het verhaaltje over hoe 'absolutely terrible Nu-Metalbands like Papa Roach' James inspireren om zijn gitaar achter zijn rug te hangen als hij keyboard speelt) maar die niet helemaal lekker uit de verf kwamen. Misschien was hij wel overdonderd door het grote succes wat hem de laatste tijd ten deel valt (hij treedt de dag na zijn optreden in Nijmegen op in een uitverkocht Concertgebouw in Amsterdam. Zijn muziek raakt een gevoelige snaar bij zowel jong als oud, jongen als meisje (hoewel die laatste in de meerderheid waren) en is een verademing voor iedereen die even niet naar 'normale' popmuziek wil luisteren. Zeker een aanrader en een (lange) naam om in de gaten te houden!
Wie: James Vincent McMorrow
Waar: Stadsschouwburg Nijmegen
Wanneer: 10 februari 2014
