Maar liefst drie geweldige optredens deze avond in het gezellige Brebl met zijn vleugje plezierige rommeligheid.
Het is vrijdag 27 oktober 2023. Op het programma staan het Deens/Noorse Trio North van Mette Rasmussen, Ingebrigt Håker Flaten met een internationaal gezelschap en een solo-optreden van violist Tobias Preisig. Deze avond is onderdeel van Festival Jazz International Nijmegen, zie voor recensies van andere onderdelen onze verzamelrecensie: Festival Jazz International Nijmegen 2023 indrukwekkend.
Trio North
Mette Rasmussen Brebl © Henk Beenen
Saxofonist Mette Rasmussen start de avond, samen met bassist Ingebrigt Håker Flaten en drummer Olaf Moses. Met een beurs van het jazzpodium Nasjonal Jazzscene in Oslo schreef Mette voor haar Deens/Noorse Trio North nieuwe composities onder de noemer Time Travels Through Us.
Het trio zindert van energie. Hun repertoire varieert van intens tot subtiel teder – maar geen moment zakt de spanning in. Met verrassende wendingen qua ritme en volume blijft het trio voortdurend boeien. Bassist Ingebrigt lijkt permanent in gevecht met zijn akoestische bas. Hij treft zijn noten snel en zuiver, over de hele lengte van de toets. Afgemeten spel wisselt hij af met melodieuze lijnen en hij levert indrukwekkende solo’s. De vingervlugge Mette is zelfverzekerd en speelt met flair. Ook met enige show, maar zonder kapsones. In haar solo’s jongleert ze bijna gelijktijdig met hoge en lage tonen. Soms voert ze een muzikale conversatie met zichzelf. De schaarse kicks zijn doelbewust, geen uitglijders. Af en toe laat ze horen hoe bedreven ze is in het superhoge bereik. Bij mij als luisteraar bekroop me dan een gevoel van ademnood, waar Mette absoluut geen last van leek te hebben.
Ingebrigt Håker Flaten (Exit) Knarr
Ingebrigt Håker Flaten © Henk Beenen
Na een korte pauze komt het internationale gezelschap van Ingebrigt Håker Flaten het podium op. Deze groep bestaat uit de leden van Trio North, uitgebreid met de Noor Hjalmar Nyberg (sopraansax), de Amerikaan Jonathan F. Horne (gitaar) en de Nederlandse Marta Warelis (vleugel).
Volgens de aankondiging speelt de groep muziek die Håker Flaten componeerde in opdracht van het Noorse Vossa Jazz Festival in 2020. Het werk heet (Exit) Knarr. Ik heb het er niet uitgehaald, maar het schijnt een reis aan boord van een knarr, een Vikingschip te verklanken, een wereldreis in muziek.
In het eerste nummer is het net alsof elke muzikant voor zichzelf speelt, terwijl het allemaal bij elkaar verrassend goed samenklinkt. Soepel gaat de muziek over in het tweede nummer, waarin drums en een walking basslijn vastigheid bieden, waarboven Marta Warelis op de vleugel in alle vrijheid haar akkoorden en melodieën legt – soms de bass echoënd. Daarna ontwikkelt de muziek zich tot een kakafonie, die aan het slot weer tot rust komt.
Indrukwekkend is een nummer, geschreven voor een overleden vriend van de bandleden. Verdriet, verzet, rouw, een voorzichtig begin van vrede – het is er allemaal in te horen.
Ik zal niet alle nummers beschrijven en laat het bij de rode draad voor mij door de hele reis: uitwaaieren en weer bij elkaar komen van de muzikanten. De blazers hadden in hun unisono-gedeelten wat dichter bij elkaar kunnen intoneren – maar ach, close enough for jazz zullen we maar zeggen. Marta Warelis, Hjalmar Nyberg en Jonathan F. Horne trakteren ons op geweldige solo’s.
De groep vertoont een enorme drive, de bandleden beleven zichtbaar veel plezier aan het concert. Een opgetogen pianiste Marta gaat helemaal los, ook de gitarist haalt alles uit de kast – af en toe gebruikt hij een strijkstok – het publiek is bijzonder enthousiast en de band beloont ons ten slotte met een korte toegift.
Tobias Preisig
Tobias Preisig © Henk Beenen
Surprise guest Tobias Preisig sluit het concert af met een solo-optreden. De Zwitserse violist treedt op als een hedendaagse one-man band. Zijn elektronisch bewerkte vioolklanken laat hij ondersteunen door echo’s, loops en samples. Regelmatig bespeelt hij zijn viool als een gitaar, afwisselend met en zonder plectrum.
Het resultaat is een hypnotische onderdompeling in een kosmische soundscape, vaak met het ritmische houvast van een stevige dance beat in een matig tempo van ik schat zo’n 120 bpm. De akkoorden, akkoordprogressies en melodische loopjes zijn on-jazzy, ietwat gemakkelijk in het gehoor liggend, maar dat lijkt mij ook wel een must voor het soort trancemuziek dat Preisig maakt. Vakkundig improviseert hij zowel op zijn viool als met de priegelknopjes van zijn Moog minisynth. Preisig is een uitstekende violist, alleen raken de nuances van zijn vioolspel nogal ondergesneeuwd door het elektronisch geweld. Zijn optreden werd enthousiast ontvangen.
FOTO-IMPRESSIE Henk Beenen
