Life is short! Dat is the slogan van het internationale short film festival Go Short dat jaarlijks plaatsvindt in Nijmegen. Van 8 t/m 12 april kon men genieten van alweer de 7e editie van dit festival, waar ieder jaar meer dan 300 korte films worden vertoond van zowel filmprofessionals als filmstudenten.
Go Short 2015
Elke dag waren er diverse filmblokken te zien met ieder een paar korte films van maximaal 40 minuten uit alle genres. De blokken werden ingedeeld in een Europese, een Nederlandse of een studentencompetitie. Ook is er jaarlijks een focusprogramma dat zich dit jaar richtte op de filmmaker Gunhild Enger, het thema ‘Generation I’ of op de Baltische Staten. Verder zijn er nog veel meer dingen te doen zoals specials bekijken, feestjes en talkshows.
Jury Winners
Ik ben zondag 12 april naar ‘Go Short’ geweest en bekeek daar de ‘Jury Winners’. Dit zijn de films die de jury heeft verkozen tot beste korte films van het festival en een Go Short award hebben gewonnen. Stuk voor stuk waren deze films erg amusant dan wel interessant.
Actuele kwesties
Blok 1 van de Jury Winners bevatte vijf korte films. De Nederlandse documentaire Among us (Onder ons) van Guido Hendrikx maakte veel indruk op me. De film gaat over jonge pedofielen in onze samenleving die leren omgaan met hun gevoelens. Eerst stoppen zij hun gevoel weg, maar na verloop van tijd accepteren ze hun geaardheid en vinden ze geluk in het feit dat ze voor de rest van hun leven alleen de prille fase van liefde, het blij zijn om iemands bestaan, zullen ervaren.
Andere films in dit blok waren The Bigger Picture (animatie, UK), Timber (animatie, Zwitserland), Planet E (art, Frankrijk) en If mama ain’t happy, nobody’s happy (docu, Nederland). Alle films bevatten actuele kwesties uit de huidige samenleving, zoals ouderenzorg (The Bigger Picture) en ontbossing (Timber), wat het blok erg interessant maakte. Zo kwam de laatste film overeen met mijn leven als student. Ik herkende de moeder-dochterrelatie die werd vertoond en merkte dat ik stiekem moest lachen toen de film was afgelopen.
Absurditeit
Het tweede blok van Jury Winners viel wat minder bij mij in de smaak, omdat alle films wat ongemakkelijk waren om naar te kijken. Misschien is dit ook de reden en tevens rode draad waar het de jury om ging. In tegenstelling tot de andere films sprongen de films House of Unconsciousness en Hotel Straussberg er echter wel uit door de rariteiten. House of Unconsciousness (animatie, Estland) is gebaseerd op een onderzoek over dromen van schoorsteenvegers. Zo zag je veel vuur en rook, maar ook een tapir, walrussen en een blote vrouw. Deze bizarre beelden werden overtroffen door Hotel Straussberg (docu, Duitsland). Jan Soldat toonde hierin een driedaagse observatie in een Duits militair fetish-bootcamp. Hierin vervullen verschillende mannen de rollen van gevangenen en bewakers, die elkaar seksueel bevredigen wanneer daar tijd voor is. Menig persoon is wat gegiechel niet ontgaan gedurende deze film, hoewel het voor mij iets te overweldigend was.
Er heerste weer een geweldige sfeer in de zalen en ook het festivalpaviljoen werd druk bezocht door jong en oud. Het is een festival waar Nijmegen en al haar vrijwilligers trots op mogen zijn en ik ben volgend jaar zeker weer van de partij!
Getagd onder
