In het ingenieuze drama Eiffel zie je hoe de liefde het hart van Gustave Eiffel breekt, maar juist ook inspireert om groter dan groots te denken. Het toonbeeld van Parijs, van ontwerp naar resultaat, is indrukwekkend: de Eiffeltoren.
Gustave Eiffel (Romain Duris) zit in het donker in zijn kantoor om zijn creatie voor de laatste keer, op de manier zoals die bedoeld is, vast te leggen. Zijn potlood trekt lijnen over een groot vel papier, lijnen die nu vast in de grond staan en door staal met elkaar verbonden zijn. Wanneer hij met een inktpen als laatste over het papier strijkt, kijkt hij tevreden. Het stalen kunstwerk staat vast op papier met als uitgangspunt de letter ‘A’, van Adrienne, zijn geliefde.
Wereldtentoonstelling
Na het voltooien van het Vrijheidsbeeld in de VS – waarvan hij het raamwerk had ontworpen – kiest ingenieur Gustave Eiffel een nieuwe uitdaging: de Wereldtentoonstelling van 1889 in Parijs. Door het weerzien van zijn oude liefde Adrienne krijgt hij de drang om haar te imponeren en het project groots aan te pakken. Flashbacks laten zien hoe Gustave en Adrienne verliefd worden en elkaar weer uit het oog verliezen. Naarmate de film vordert, zie je de harde tegenslagen die hij overwint op gebied van de constructie van de Eifeltoren, maar ook de liefde en vriendschap.
Wie Adrienne (Emma Mackey) herkent, kent haar vast als scholier Maeve uit Netflix-serie Sex Education. In Eiffel neemt ze een heel andere rol aan. Mackey is een Frans-Britse actrice die opgegroeid is in Frankrijk, maar theaterwetenschappen studeerde aan de Universiteit van Leeds. Mooi om te zien dat deze opkomende actrice zowel een rebelse Engelse tiener als een jonge Franse vrouw kan neerzetten.
Romantiek
Romantiek steekt de kop op in de film: mysterieuze blikken naar elkaar, stiekeme strelingen over elkaars handen en zoetsappige dialogen. Maar voor de ingenieurs onder ons is de opbouw van het monument dat symbool staat voor Parijs ook leuk om te zien.
Getagd onder
