Ik blijf maar rond een paar tientallen vierkante meters draaien, alsof er elders niet veel leuks te beleven valt. Maar even dan nog: die rare toren en hoe die de gemeente steeds meer een blok aan het been wordt: wat doen we eraan?
De plaatselijke krant maakt er dan weer een verhaal van dat de toren er al 'bijna' staat. Er is een exploitant gevonden die de bouwkosten van 4,4 miljoen euro – ha, wedden dat dit meer wordt? - binnen no time terug gaat verdienen met een 'belevingscentrum'. Mooi hoor. Beetje jammer dat het nog geheim is welke innovatieve ondernemer op een aantal stikdonkere verdiepingen van vijftig vierkante meter iets leuks te beleven gaat bedenken. Veel verder dan een soort lasergame, hopelijk in een middeleeuws sfeertje, kom je dan toch niet, ervan uitgaande dat de darkrooms niet op nog wat onzedelijker manier zullen worden geëxploiteerd. De muren hebben namelijk in de meeste artist impressions die circuleren namelijk nauwelijks ramen. Ik vond wel een idee uit 2009, in een officieel stuk van de Stichting Donjon Nijmegen, waar beide zijkanten van de toren zijn opengewerkt als de split van een damesjurk door enorme glazen puien. Zie illustratie boven. Geen idee of dat al ergens officieel en onomstotelijk is afgeschoten, of dat dit ontwerp nog opeens uit iemands mouw komt als oplossing voor de 'onexploitabele' toren. Terwijl het ontwerp natuurlijk wel volkomen alle gepraat over 'historisch verantwoord' overboord zet.
De wakkere journalisten van de plaatselijke stadredactie hebben het verder over die geweldige leerplaats die de Donjon wel niet zal zijn. Heren (dames?): elk overheids- of semi-overheidsproject is tegenwoordig een leerproject. Aan alle flats in uw stad staan loodgieters, schilders, timmerlieden te werken in leer-werksituaties. Met MVO-contracten en puntentellingen houden de opdrachtgevers hun aannemers strak op dit punt. Het zou een schande zijn als deze toren níet ook een leerplek zou zijn. Waar we overigens niet te veel van moeten voorstellen: zo ingewikkeld is die betonbouw met steenstrips nu ook weer niet, al dan niet met glazen zijkanten.
De plaatselijke Valkhofpropagandamachine gaat niet in op de duidelijke ergernis die spreekt uit de brief van het college van burgemeester en wethouders uit december: het duurt allemaal veel te lang met dat Valkhof. Het park verloedert en de Donjonstichting komt maar niet met haar bouwaanvraag en een acceptabele exploitant. Ondertussen heeft de gemeente zelf muren gevonden van de oorspronkelijke Valkhofburcht waar ze graag iets mee wil. Maar ja… die stichting zou ook het park ontwerpen, dus daar moet dan maar weer op gewacht worden. En zo sleept het zich allemaal voort.
Dat alles terwijl de stadsbevolking, die in een referendum ooit met een kleine meerderheid vóór die toren koos, alweer sterk veranderd is: een generatie of twee drie aan studenten bijvoorbeeld, die grotendeels allang weer elders woont. En sowieso jongeren die in de afgelopen jaren de stemgerechtigde leeftijd bereikt hebben. Je moet op een gegeven moment als gemeente toch ook durven concluderen dat het allemaal nutteloos, zinloos en uit de tijd geworden is. En dat, áls er dan iets komen moet op die plek, het misschien wel helemaal geen goed idee is om er een niet voor niets afgebroken donker spookhol te herbouwen en dat het misschien wél een goed idee is om iets nieuws en moois en prettigs te bedenken. Wie schrijft een architectenwedstrijd uit voor een écht mooi, publieksvriendelijk bouwwerk dat een prachtig uitzicht biedt op stad en ommelanden?
