In de reeks columns ter ere van het 20-jarig bestaan van Ugenda komen oud-redacteuren aan bod, huidige eindredactieleden, huidige redacteuren, maar ook bestuursleden. Immers, Ugenda is een stichting en die behoeft een bestuur. Eén van de meest recente aanwinsten van het bestuur is Piet-Hein Kolff. Ook hij schreef over zijn visie op de Nijmeegse cultuur.
In het jaar 2000 ben ik met mijn gezin verhuisd naar Nijmegen en we wonen hier alle vijf 20 jaar. Even lang als het bestaan van Ugenda, waar ik sinds kort medebestuurslid ben. Voor deze tijd woonden we op diverse plekken in Europa, waaronder Montargis en Aix en Provence (F), Perth (SCO) en Berlijn en Münster (D). Van oorsprong ben ik tuin- en landschapsarchitect en in de loop der tijd meer in het landschap van organisatieontwikkeling actief geworden.
In die afgelopen 50 jaren was ik actief bezoeker van het culturele aanbod en mijn belangstelling is breed: podiumkunsten, tentoonstellingen/musea, en een breed spectrum aan muziek. Dat was, is en blijft. Met deze achtergrond kijk ik terug naar de afgelopen 20 jaar in Nijmegen. Ik schrijf dit niet vanuit een wetenschappelijk onderzoek, maar vanuit een persoonlijk gevoel.
Met De Vereeniging heeft Nijmegen een oergesteente met Europese faam wat betreft akoestiek, de recente restauratie/renovatie was spannend en chapeau; de kwaliteit is behouden. De Nijmeegse Stichting voor Kamermuziek heeft ieder jaar weer een indrukwekkend programma van topniveau. Als abonnementhouder deed me dat weer denken aan concerten in de Philharmonie in Berlijn. Ook één van de thuisbasissen van het Gelders Orkest, inmiddels Phion, en vele andere gastorkesten. Een mooi moment waar ik was, is het 100-jarig bestaan van De Vereeniging, waar het Gelders Orkest optrad met solist Ronald Brautigam aan de vleugel. Voor ons een 'wiedersehen' met een solist die we ook in de Philharmonie in Berlijn zagen.
Nijmegen heeft in de laatste 20 jaar fors geïnvesteerd in accommodaties. Het Valkhofmuseum, LUX, Doornroosje, faciliteiten in het Goffertpark, voorzieningen in de Waalsprong, tijdelijke voorzieningen Honig en Vasim maken het mogelijk om regionaal en landelijk sterker een positie te betrekken op cultureel gebied. De schouwburg niet te vergeten, waar – samen met De Vereeniging – een breed publiek aanbod krijgt van wat Nederland te bieden heeft op cultureel vlak.
Maar ook internationaal. Zelf ben ik enthousiast bezoeker van de concerten van Sven Ratzke, half Nijmegenaar, half Berliner, en gegroeid in de afgelopen jaren. Niet alleen de mainstream, maar ook diverse niches claimen ruimte en leveren hoog interessante bijdragen aan het culturele landschap.
Een pareltje als het Besiendershuis, waar mijn oudst bekende familielid Wouter Kolff heeft gewoond in de 16e eeuw, is nu een podium voor kleinkunst en een thuis voor artists in residence. Een relict wat vandaag en in de toekomst kunstenaars kan inspireren; hier voel je het verleden. Evenals de Mariënburgkapel. Dit zijn slechts enkele, kleurrijke voorbeelden van podia voor kleinkunst waar ik graag kom en trots ben op mensen die dit exploiteren.
Nijmegen heeft interessante, beeldende kunstenaars en Musem Het Valkhof heeft hier in de afgelopen jaar ruimte voor geboden. Ik ben zelf een groot liefhebber van de kunst van Uwe Poth, die behoort tot de top van hedendaagse kunst in Nederland. Ik heb genoten van zijn tentoonstellingen in het Valkhof. Boeiend detail vond ik de verbondenheid van de kunstenaar met Nijmegen. In veel werken is vaak geheel onopvallend een silhouet te vinden van de Waalbrug, iets wat zijn inspirator Casper David Friedrich in zijn werken deed met het silhouet van de ruïne van Eldena.
Interessant is de groei in de elektronische muziek, een fenomeen dat is ontstaan in de popmuziek en in een aantal voorbeelden klassieke muziek en popmuziek verbindt. Podia als Brebl en Doornroosje zijn daarin goed bezig. en ook niches zoals knopje een podium bieden. Van grote namen als Dominik Eulberg, Stefan Bodzin en Magic Panda, dj's in de niche van de technoscene die Nijmegen hebben bezocht heb ik enorm genoten. Organisatoren zoals Knopje uit Nijmgen, die nationaal en internationaal actief zijn, spelen daarbij een grote rol.
De investering in de faciliteiten om cultuur een podium te bieden in Nijmegen is heel waardevol om kunstenaars aan te trekken, te binden en te inspireren. Niet alleen naar de grote podia, maar juist ook in de workshops en de kleinere bühnen. De tijdelijke voorzieningen en het medegebruik, ook hier is creativiteit de sleutel. Daarnaast is het belangrijk om actief samen te werken in de regio, dit inspireert kunstenaars, publiek en beleidsmakers. We hebben een mooie ontwikkeling gezien in de kunst en cultuur in de afgelopen 20 jaar en deze ontwikkeling gaat door!
