Er komt een nieuw hiphop album van Nijmeegse bodem aan: Gekkenwerk. Ik mag bij een repetitie aanwezig zijn. Het veelzijdige duo Discipline X Lerrie wordt bijgestaan door rapper Jeroentje en muziekmanager Sam. In de oefenruimte worden de kabels bevestigd, Discipline schrijft de nummers op het bord die ze gaan repeteren, Jeroentje deelt mandarijntjes uit en er heerst een sfeer van professionele gezelligheid.
‘Onze goede vrienden van Ugenda zijn er vandaag bij.’ zegt Discipline. De vier heren spreken de fotograaf Joep Janssen heel netjes met ‘u’ en ‘meneer’ aan. Hiphop wordt vaak geassocieerd met obsceen taalgebruik en discutabel gedrag; niets is minder waar bij deze formatie. Discipline beseft dat je met hiphop de jeugd en jongeren kan raken en dat je echt een voorbeeldfunctie hebt te vervullen. In hun laatste track ‘Harlow’ is dat in de tekst zeker terug te horen:
Ik ga een generatie inspireren, paradigma’s laten keren en heel veel studeren.
En hoe doe je dat? In de videoclip 'Harlow' zien we Discipline en Lerrie samenwerken door samen te eten; het is voedsel voor de geest. Het is belangrijk om je te durven onderscheiden, de vreemde eend in de bijt te zijn. Iets nalaten doe je door te schrijven. In hun geval met veer, inkt en papier. Het geduld van wiskey, dat jaren in vaten rijpt.
Terwijl ze repeteren, doen ze net alsof ze al een publiek voor zich hebben. Ik merk dat ik als het ware in het midden van het hele proces van een album maken een stukje zie. De teksten zijn al geschreven, de beats zijn bijna helemaal af. Lerrie zegt er zelf over: “Dit is nog wel het rauwe materiaal, het doet nog een beetje pijn aan de oortjes.” Dat is wel erg bescheiden vind ik, mijn trommelvliezen genieten zeker van deze repetitie.
Ik moet glimlachen als ik Discipline in een nieuw nummer hoor rappen:
Mensen denken dat we expres moeilijk praten, maar we hebben gewoon geleerd hoe we in het echt moeten praten.
En gepraat wordt er in hun nummers. Gepraat over hedonisme en onze meritocratie, maar ook over liefdesverdriet en een afterparty in de UB (universiteitsbibliotheek). Allerlei facetten van een ambitieuze jong volwassene worden aangestipt op dit album. Want ambitie heeft Discipline zeker. We praten over het concept dat je altijd op ‘de schouders van reuzen staat’ als je iets creëert; je borduurt voort op wat mensen vóór jou al hebben gedaan. Resoluut zegt Discipline: ‘Ik wil zelf een reus zijn. Ik wil geschiedenis schrijven.’
In het heden van de oefenruimte wordt er dus flink gefilosofeerd. Het cultiveren van kennis is iets dat Discipline als een ideaal ziet. Hiphop is daar een geschikt medium voor. Rap staat voor ‘rhythm and poetry’ en rappers zijn echte verhalenvertellers. Deze verhalen komen beter binnen als er een fijne muzikale begeleiding is en Lerrie is zeer gepassioneerd over zijn beats. ‘Soms dan zit ik er echt goed in en dan kan ik uren bezig zijn en als ik dan klaar ben, ben ik ook echt trots op het resultaat. Ik vind het leuk om zelf de drums in te spelen en samples perfect op elkaar te laten aansluiten.’
We praten ook over hoe gek het is dat wetenschap en religie met elkaar worden vergeleken en dat tegenwoordig wetenschap als superieur wordt beschouwd. ‘Religie en wetenschap spreken twee verschillende talen, dat kan je niet vergelijken.’ zegt Discipline. Naar hun muziek luisteren vereist dat je hun taal goed beheerst, het is misschien ook wel een oefening in retoriek.
Het draait tegenwoordig allang niet meer om echt of om nep, het gaat om hoeveel karakter en integriteit je nog hebt als mens
en dat ademt door in de muziek, geeft pit aan de eenheidsworst want hiphop is rawit.
Rawit is de Indonesische naam voor Aziatische chilipepers. Hiermee verwijst Discipline naar zijn roots. Een mooie metafoor, ‘to spice things up’ met hun muziek. Hiphop is heel divers en dat willen ze uitdragen. Hij refereert ook aan de Franse filosoof Sartre, de Oostenrijks-Hongaarse neuroloog Freud en het verhaal van de Schotse schrijver Stevenson Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde. Binnen de literatuurwetenschap heet dat toepassen van interdisciplinariteit. Dit is complexe poëzie die klinkt als logische redeneringen, het mengt subjectiviteit met rationaliteit.
Behalve een goede sound en diepe teksten is situering belangrijk. Muziekmanager Sam, die overigens ook zal schitteren met een rock ’n roll solo op één van de nummers van ‘Gekkenwerk’, vindt dat Nijmegen een goede kweekvijver is. Mediakanalen waar ze zich wel thuis voelen zijn bijvoorbeeld Puna, luister hier naar een unieke samenwerking tussen Nosa, Bruno Pont, Discipline, Neev Timing, Jag & Rei, Jeroentje en de band Skunk Funk.. Maar bijvoorbeeld ook de Nijmeegse Kapelsessies. Een landelijk medium als 3voor12 heeft hen in de smiezen. Ugenda is ook onder de indruk.
Sam vertelt dat het realistisch is als hun doelgroep misschien niet de allergrootste zal zijn. ‘We willen niet zomaar overal ons geluid laten horen.’ Het is een boodschap en geen reclame. A message, not a mindfuck.
Houd je ogen en oren open voor ‘Gekkenwerk’, er zal een frisse wind gaan waaien.
Getagd onder
