Klankkast concertreeks – aanwinst voor Nijmegen

JIN gaat de halfjaarlijkse 'Klankkast'-concerten van Teun Creemers programmeren en trapt af met een ode aan Blake Mills.

Voorheen vonden deze concerten plaats in Arnhem, maar het aantal bezoekers viel daar tegen (ondanks de aanwezigheid van de ArtEZ). Nijmegen en met in het bijzonder de Thiemeloods leken een betere plek. Dat blijkt. De zaal zit vol, weliswaar met weer te weinig jeugd. Men is in afwachting van wat Teun gaat brengen. Het concept is veelbelovend: nieuwe composities met getalenteerde musici, "nieuwe en onvermoede klanken, stijlen en versmeltingen" noemt Teun het.Teun Creemers

Teun is een groot bewonderaar van Blake Mills, een gitarist/zanger/producer die zeker een heel eigen geluid heeft en gewild is bij vele groten in de (pop)muziek. Smaakvol, rustig, niet heel complexe akkoordschema's, fraaie melodieën. Bijzonder is wel dat Teun niet de cd Notes with Attachments (met bassist Pino Palladino) maar Mutable Set als grote inspiratie noemt.

Het kwartet begint zeer rustig en ingetogen met een stuk van Mills, Suchlike Horses. De trompet speelt de zangpartijen, bas en drums leggen de basis en piano de oorspronkelijke gitaarakkoorden. Het materiaal is niet super spannend, maar het wordt mooi uitgevoerd. Het tweede stuk If I'm Unworthy is wat meer poppy, met een twangy bass-lijn. Het wordt wat spannender als Teun speelt met vervorming en andere effecten. Antoine Duijkers

Er is ook plaats voor een paar eigen stukken van Teun en, om eerlijk te zijn, bevallen die uw recensent het best. Moon, waarin inventiviteit en klasse van pianist Jeroen van Vliet goed uit de verf komen, drummer Antoine Duijkers speelt heerlijke riffs. Een, qua bezetting gereduceerde versie van À Nyininka van het album Naamu, is vernuftig, swingt en verbluft, ondanks het ontbreken van de Afrikaanse zang. De piano wordt, dankzij gedempte snaren, een percussie instrument, Antoine speelt complexe polyritmes op een niet standaard drumkit met Afrikaanse en Zuid Amerikaanse percussie (en gelukkig geen snare). Een goed nummer blijft in vele settings overeind, zo blijkt.

Joël Botma

De stukken van Blake vlak voor en na de pauze, Window Facing a Window, Three Weeks in Havana en Wendy Melvoin zijn dan weer minder enerverend, ze worden echter in zeer fraaie arrangementen gespeeld. Helaas raakt de piano gaandeweg het concert steeds verder ontstemd, maar Jeroen speelt daar vernuftig en inventief omheen met enkele sterke solo’s. Het kwartet speelt strak, iedereen luistert naar elkaar en als je weet dat men alleen tijdens de soundcheck deze stukken heeft gerepeteerd, dan verbaas je je over het coherente geheel. Veel is door Teun uitgeschreven, maar het gemak waarmee trompet/bugel speler Joël Botma de complexe melodielijnen speelt en ook nog tijd voor improvisatie heeft, is bewonderingswaardig.

Jeroen van Vliet

Het eigen stuk Vulpine van Teun is een sterk en geïnspireerd eerbetoon aan Blake Mills, en is nog wat indrukwekkender dan de stukken van het grote voorbeeld zelf. Twee Mills-stukken, Vanishing Twins en Summer All Over sluiten het concert mooi af. Het publiek is onder de indruk en enthousiast en weet zeker dat ze over een half jaar weer terug komen voor het volgende Klankkast-concert. We zijn een zeer interessant initiatief rijker in Nijmegen en dat is verheugend.

Belangrijk nieuws op de valreep: Teun heeft het goede nieuws gekregen dat zijn subsidieaanvraag bij het Fonds Podiumkunsten voor een tournee van het Naamu project mét de Malinese muzikanten, is gehonoreerd. Houd de aankondigingen van de geplande tournee in de gaten!

Joël BotmaTeun CreemersAntoine Duijkers