Na drie jaar is de Noorse drummer Gard Nilssen met zijn band weer in Brebl, nu dus in Brebl 3.0, waar voorheen restaurant De Meesterproef zat. De vorige keer bestond de band uit drie leden: naast de aanvoerder Nilssen, Petter Eldh op contrabas en André Roligheten op saxofoon. Deze laatste werd nu trouwens vervangen door saxofonist Eirik Hegdal. Ik kan me nog herinneren dat het toen een fantastisch rauw en intens concert was. Nu is de band uitgebreid met twee saxofonisten, Signe Emmeluth en Kjetil Møster. Dat kan alleen maar beter worden, dacht ik.
Ik fietste vol verwachting in het donker, in de motregen, over de Laan van Oost-Indië. De straatverlichting was uitgevallen en ik kon nog net de ingang naar de Honig ontwaren. Zou de spannende fietstocht een voorbode zijn van een spannend concert? Dit jaar heeft de band het album Great Intentions uitgebracht en toeren ze daarmee in Europa. In de aankondiging lees ik wat er verwacht wordt: “met hun gloednieuwe album Great Intentions komt Gard Nilssen Acoustic Unity naar Brebl voor een avond vol grensverleggende jazz en energie”. En ook: “Gard Nilssen Acoustic Unity is het geluid van de chaotische, nieuwsgierige en slapeloze geest van een Noorse drummer en zijn vrienden, die samenkomen in een volledig open muzikale setting, zonder genrebeperkingen!”.
Godfried van Brebl © Peter van Esch
Om 20 uur was de zaal volgestroomd en op de een of andere manier voelde je een beetje opgewonden sfeertje. Er waren meer mensen zoals ik op dit concert afgekomen. Godfried Verstegen (de directeur van Brebl) vertelde in zijn openingspraatje dat hij het vorige concert door corona had moeten missen en nu dolblij was dat hij de band opnieuw had kunnen boeken. Het bleek de perfecte aftrap voor een avond die mijn verwachtingen zou bevestigen.
De band opende met het nummer Telemark Twist, een uptempo stuk met enorm veel energie en vrolijkheid. Je ervoer direct het nieuwe volle blazersgeluid als een logische ontwikkeling van de band. Daarna volgde Swedish Delight, een prachtig ingetogen, rustig nummer, en met deze nummers werd meteen de afwisseling en de toon voor het hele concert gezet.
Gard Nilssen Acoustic Unity © Peter van Esch
Het repertoire varieerde enorm: soms strak en swingend, soms luchtiger, soms ruwer, met genoeg ruimte voor improvisatie en verrassing. Eldh's bas joeg samen met het stuwende drumwerk van Nilssen de band van de ene in de andere sfeer. De saxofonisten vervlochten hun lijnen geraffineerd: Hegdal met zijn melancholische warmte, Emmeluth met haar eigenzinnige en soms explosieve speelstijl, en Møster met zijn robuuste, rock-getinte energie.
Opvallend was hoe de saxofonisten hun instrument niet alleen melodisch inzetten, maar ook ritmisch: regelmatig lieten ze op de maat enkel lucht pulseren door hun mondstuk, waardoor een droge, ademende puls ontstond, een verborgen percussielaag die subtiel maar stuwend door het ensemble heen liep. Dit, samen met hun gebruik van sambaballen, soundrings, bekkens en andere percussie-instrumenten, zorgde ervoor dat de volledige band voortdurend in beweging was. Het was meer dan een concert; het was een live-show, een fysieke ervaring die enorme energie uitstraalde.
Gard Nilssen Acoustic Unity © Peter van Esch
Na het aangekondigde laatste nummer Ostronology, over de oesters waar de Zweedse bassist zo van houdt, volgde een lang staand applaus. Als toegift kregen we Waterfalls.
Na afloop bleef het nog lang gezellig bij Brebl. Gard stond albums te verkopen en de rest van de band mengde zich in het publiek.
Wat een avond! Het hele concert was een demonstratie van beheersing en vrijheid. Uiteindelijk heeft de band alle nummers van hun nieuwe album gespeeld plus nog twee extra stukken. Het was absoluut geen “standaard jazz-avond”, maar eerder een levend, adembenemend concert waarin je nooit wist wat je zou krijgen, en dat maakte het juist zo gaaf en spannend.
Gard Nilssen Acoustic Unity © Peter van Esch
Gard Nilssen Acoustic Unity © Peter van Esch
Gard Nilssen Acoustic Unity © Peter van Esch
Gard Nilssen Acoustic Unity © Peter van Esch
