Duister, diep en dromerig. Zaligmakende release van Pain In Healing
The Naked Sweat Drips zijn er weer. Vanavond in Merleyn is de album release. Ik kom precies op tijd binnen.
Nadat ik mijn biertje heb gehaald, komt het vijftal via de backstage het café binnen en lopen naar het podium. Ik kruip voorzichtig naar voren en hoor her en der om me heen dat mensen nog wel een beetje geschrokken waren van de evacuatie. Blijkbaar was er iets mis met een CO2-lek of iets dergelijks. Deze commotie heb ik gemist, een geluk bij een ongeluk.
Songteksten
In mijn achterhoofd zit nog het interview met zanger Stefan Kollee. Samen hebben we de songteksten van het nieuwe album (die hij wederom zelf heeft geschreven) doorgenomen en gefilosofeerd over de betekenis ervan. Veel blijkt autobiografisch te zijn. Het is fijn om te weten dat er meer mensen zijn die worstelen met het leven. Ook hebben we het gehad over het album als geheel. Het is niet persé een conceptalbum waarbij alles helemaal naadloos bij elkaar past, maar alle nummers hebben wel degelijk op een bepaalde manier met pijn en helen te maken. Soms ook over pijn die (nog) niet lijkt te kunnen helen.
Het meest geëngageerde nummer van de plaat (tekstueel gezien dan) is ‘For Your Own Good’; de videoclip accentueert haarfijn de kritiek op onze verdwijnende privacy en de winst die daaruit gehaald kan worden. Er wordt ons, als burgers en consumenten, daardoor wel geweld aangedaan. Scherp neergezet naar mijn mening. Puur beoordeeld op de muzikale kwaliteiten zijn ‘Mighty Fine’ en ‘Unpleasant Return’ mijn favoriete nummers. Ga ze maar eens luisteren. Hoe dan? Naar de plaatselijke platenzaak gaan natuurlijk!
The Naked Sweat Drips © Willem Melssen
Gedisciplineerd en theatraal
Maar dan waar het écht om draait: het optreden zelf. Ondanks alle ongelooflijk zware dingen waar de band doorheen is gegaan, spelen ze nog steeds prachtig samen. Ze zijn gedisciplineerd zonder daardoor expressieloos te zijn. Ze doen niet dramatisch, maar ze zijn wel degelijk theatraal. Opvallend is ook de nieuwe gitartist Tjeu Raaijmakers, die perfect tussen de andere bandleden past. Het voelt alsof het zo hoort, met hem er bij.
The Naked Sweat Drips maken muziek die ik zou beschrijven als duister, diep en dromerig. Na het optreden kan ik juist daardoor met beide benen op de grond in de realiteit staan. In het publiek hoor ik iemand na de show het woord ‘zaligmakend’ gebruiken. Dat is denk ik wel terecht. De komende tijd gaan de heren het hele land door. Ook daar zullen ze met het hun psychedelische klanken de mensen betoveren.
Getagd onder
-
WatAlbum release Pain In Healing
-
WaarMerleyn
Noêma Neijboer
Cultuurwetenschapper met een behaalde master Creative Industries. Dichter met een passie voor street art. Observeert en geniet van de kunst en cultuur in Nijmegen. Staat altijd open voor een interview!