Colm Bairéads debuutfilm The Quiet Girl is een subtiel portret van twee compleet verschillende gezinnen in het Ierland van 1981. Het verkent thema’s van ouderschap. Wat betekent het nou om de ouder van een kind te zijn? Gaat dat per se over bloedverwantschap of is de verzorgende band belangrijker?
The Quiet Girl gaat over het meisje Cáit (Catherine Clinch) dat zich niet thuis voelt bij haar ouders. Als onderdeel van een te groot gezin is er weinig aandacht voor haar. Haar vader is onverschillig en kil. Haar moeder is te druk bezig met de andere kinderen om Cáit veel aandacht te schenken. Bovendien is ze weer zwanger. De familie is te armoedig om alle kinderen fatsoenlijk te eten te geven. Ze besluiten dus maar om Cáit tijdens de zomervakantie naar familie van haar moeder, Seán (Andrew Bennett) en Eibhlín (Carrie Crowley), te sturen. Eerst is Seán koel tegenover Cáit. Het is duidelijk dat het koppel een persoonlijke tragedie achter de rug heeft, die ze huiverig maakt om opnieuw in de rol van het ouderschap te kruipen. De drie worden snel close en Cáit krijgt eindelijk de aandacht en warmte die ieder kind nodig heeft. Al snel wordt ze een vrolijkere, minder gesloten versie van zichzelf.
The Quiet Girl voelt te allen tijde puur authentiek aan. Er is geen moment waarbij het voelt alsof de mensen op het scherm en hun problemen niet echt zijn. De keuze om bijna exclusief gebruik te maken van de Ierse taal draagt bij aan dit gevoel. De personages lijken niet een verhaal uit te spelen voor ons. Ze leiden simpelweg hun leven en wij mogen er getuige van zijn. Hierbij moet er met lof gesproken worden over al het acteerwerk, maar in het bijzonder moet Clinch gecomplimenteerd worden. Zij speelt de 9-jarige Cáit met een gevoeligheid die haar jaren ver te boven is. Het is altijd een risico om de hoofdrol in een film op de schouders van een kind te laten rusten. Het acteerwerk van kindacteurs laat vaak te wensen over. In het geval van The Quiet Girl was dit echter zeker geen verkeerde beslissing. Hopelijk is dit niet het laatste wat we van Clinch zullen zien.
Deze zeer geslaagde debuutfilm van regisseur Colm Bairéad kreeg een terechte Oscarnominatie voor beste internationale film te vangen. De film brengt zijn boodschap goed over zonder ons te veel tragiek voor de ogen te laten bungelen. Hij vertelt ook niet expliciet wat de personages denken en voelen; de acteurs maken met hun acteerwerk op subtiele wijze precies duidelijk wat er in hun personages omgaat.
The Quiet Girl is een lieve, maar ook hartverscheurende film over de betekenis van ouderschap en roept hierbij allerlei vragen op. Wie zijn nou Cáits echte ouders? Zijn dat de mensen die haar gemaakt hebben of de mensen die voor haar zorgen en bij wie ze gewild is? Ik denk dat ik wel weet welke optie Cáit liever heeft.
