Hlynur Pálmasons nieuwe film Godland over een missionaris in het 19de-eeuwse IJsland is een lust voor het oog, maar zal met zijn looptijd van 138 minuten voor veel mensen te traag zijn.
‘Er is een doos gevonden in IJsland met zeven natte plaatfoto’s genomen door een Deense priester. Deze beelden zijn de eerste foto’s van de zuidoostelijke kust. Deze film werd geïnspireerd door die foto’s.’ Met deze woorden op het beeld begint Hlynur Pálmasons nieuwe film Godland (Vanskabte land).
In Godland wordt de lutherse, Deense priester Lucas naar het verre IJsland gezonden om daar namens de kerk toezicht te houden op de bouw van een nieuwe kerk in een geïsoleerde nederzetting. Lucas wordt door de inheemse bevolking argwanend aangekeken. Hij spreekt geen IJslands en zij spreken geen Deens. Enkel met de hulp van met zijn vertaler Hilmar kan hij communiceren. Wanneer Hilmar in een rivier verdrinkt is Lucas aangewezen op de gids Ragnar, die een wantrouwen koestert tegen de Denen die al zo lang de dienst uitmaken in IJsland. Eenmaal bij de nederzetting aangekomen raakt Lucas verstrikt in het familieleven van zijn gastheer en diens dochters. Lucas weet maar niet te aarden in dit onherbergzame land vol mensen die hem niet vertrouwen.
Ronde hoeken
De fotografische inspiratie waarop Godland gebaseerd is, is goed terug te zien. Er is gekozen voor een smalle beeldverhouding met geronde hoeken, waardoor de beelden sterk doen aan de natte plaatfoto’s die in IJsland gevonden zijn. Lucas’ reis door het ruwe maar prachtige IJsland wordt getoond op een manier waarop hij dat zelf ook had kunnen doen met zijn camera. Veel shots van de IJslandse natuur en bevolking doen denken aan het soort foto’s dat geografen en antropologen in de 19de eeuw maakten om hun werk vast te leggen. Cinematografisch is Godland zeker bijzonder. Het wordt hier in geen kleine maat geholpen door het onderwerp: het beeldschone maar onherbergzame IJsland.
Lucas weet enkel met veel moeite vast te houden aan zijn taken als missionaris. De moeilijkheid van het leven op IJsland en de ruwheid van zowel de lokale bevolking als het land zelf frustreren hem enorm. Wanneer hij zijn wanhoop uitspreekt tegen een van de dochters van zijn gastheer antwoordt ze dat er niets groeit op IJsland, zelfs geen bomen. Godland is een contemplatieve film die de schoonheid van het land contrasteert met het harde leven van de IJslanders. In hun constante strijd tegen de elementen zijn de IJslanders verhard en argwanend geworden tegen alles wat ze niet kennen. Lucas wordt als vreemdeling niet geaccepteerd en raakt in conflict met Ragnar en de rest van de bewoners van de nederzetting.
Troostprijs
Godland werkt met thema’s als natuur, sociale mores en de ruwheid van het leven in de verste uithoeken van de wereld. De film slaagt erin deze thema’s naar voren te brengen, maar doet dit op een contemplatieve manier die voor veel mensen te langzaam zal zijn. Ondanks de substantiële looptijd van 138 minuten gebeurt er weinig in de film. In zo’n lange film was het zeker mogelijk geweest om de thema’s verder uit te diepen en de beoogde boodschap nog duidelijker te maken. Desondanks valt er niet af te dingen aan het cinematografisch aspect van de film. Voor wie niet een eigen reis kan betalen om de prachtige IJslandse natuur te bekijken is Godland een goede troostprijs.
