Afgelopen week vond de 15e editie van internationaal korte filmfestival Go Short plaats. Het Nijmeegse festival stelt zichzelf het doel om productie van korte film te stimuleren, en om de kwaliteit van korte film aan het grote publiek te laten zien. Met het grote aanbod aan mooie, vreemde, interessante en ontroerende films zijn ze daar dit jaar zeker in geslaagd. Als groot fan van korte film ben ik naar acht blokken met in totaal eenenveertig korte films geweest. Eenenveertig in acht blokken zijn natuurlijk veel te veel om in dit artikel te noemen. Daarom zal ik, om een goed overzicht te geven van het festival, vier blokken uitkiezen die voor mij een hoogtepunt van het festival waren. hierbij kies is bij elk blok een film die er voor mij uitsprong. Waarschuwing: het zijn misschien korte films maar deze beschouwing is alles behalve dat!
Oscar Shorts - Animation
Dit eerste blok werd niet door Go Short samengesteld maar bestond uit alle films die genomineerd waren voor de Academy award voor best animated short. Als het enige Oscar kwalificerende filmfestival van Nederland heeft Go Short een bijzondere relatie met de Academy awards. De film die voor mij in dit blok er uit sprong was My Year of Dicks van de IJslandse Sara Gunnarsdottir. Deze animatiefilm gaat over de tiener Pam die koste wat het kost haar maagdelijkheid wil verliezen. Alle jongens waar ze het mee probeert blijken echter niet te zijn wat ze van ze verwachte. Doordat bij iedere jongen een andere artstyle gebruikt wordt is My Year of Dicks naast een zeer geestige film ook visueel erg interessant. De winnaar van de Oscar voor best animated short (The Boy, the Mole, the Fox and the Horse) werd natuurlijk ook vertoond. Deze was prachtig geanimeerd, maar had niet veel meer te zeggen dan het gelijknamige prentenboek. Wat mij betreft had het beeldje beter naar My Year of Dicks kunnen gaan.
EU.4 All About Efficiency
De films uit dit Europees competitieblok vielen goed in de smaak bij de jury. Twee zouden een prijs binnen halen. When the mountain rumbles was een ontroerende documentaire over drie broers die samen met hun schapen een schamel leven leiden in een verlaten Spaans dorp. Ze proberen hun vrede te vinden met het levenspad waar ze op zijn gezet toen hun vader weigerde te evacueren met de rest van de bewoners wanneer er dichtbij een reservoir aangelegd werd. Deze film won de prijs voor best European documentary. Het hoogtepunt van dit blok was voor mij echter de Franse animatiefilm a Kind of Testament. Hierin ontdekt een vrouw dat iemand met dezelfde naam, haar socialmedia foto’s heeft gebruikt om animaties te maken. Wie is deze vreemde vrouw en waarom heeft ze dit gedaan? Het ontregelende verhaal en de prachtig geanimeerde, vreemde twists doen de film bijna aanvoelen als een van de verhalen van H.P. Lovecraft. A Kind of Testament won de juryprijs voor beste animatie. Wat mij betreft is dat dik verdiend.
Late Night: Weird Animation
Dit jaarlijks terugkerende blok is voor mij altijd al een hoogtepunt van het festival geweest. Dit jaar was daar geen uitzondering op. Het medium van animatie laat haar veelzijdigheid zien wanneer een filmmaker helemaal los kan gaan met het maken van vieze, vreemde en ontregelende animaties. Met de vrijheid van animatie is soms meer mogelijk dan met acteurs in een speelfim. Langere animatiefilms vergen dikwijls te veel budget om dit soort risico’s te nemen. Gelukkig is daarom de korte animatiefilm uitgegroeid tot favoriete medium van animatoren die niet bang zijn om iets raars te laten zien. Een goed voorbeeld hiervan is de Italiaanse animatiefilm Pentola. De film gaat over een man die bij zijn vrouw weggaat om een relatie met Batman te beginnen, en te leren wat het betekent om een superheld te zijn. Opvallend is dat veel animatiefilms ervoor kozen om hun personages voor komisch effect naakt af te beelden. Fans van geanimeerde piemels konden dit jaar hun handen dichtknijpen met Go Short. Dit moet niet als kritiekpunt gezien worden. Na de vijfde keer was het nog steeds grappig.
Audience Favorites 1
Audience favorites 1 was levend bewijs dat het publiek van Go Short niet bang is voor films met zware onderwerpen. De audience favorites blokken worden samengesteld uit films uit de competitieblokken die de hoogste cijfers hebben gekregen van het publiek. Huiselijk geweld, racisme, kindermisbruik en depressie kwamen allemaal aan bod. Een van deze films won zelfs zowel de Audience Award en kreeg van de jeugdjury de Youth Award. Dit ging om de Belgische film Thank you for your patience!. In deze film zien we de binnenkant van een drukke bus in Brussel. De beleefde stilte wordt echter doorbroken door een Congolese immigrant die zijn ongenoegen duidelijk maakt over hoe Afrikanen door Europeanen behandelt worden. Er volgt een verhitte confrontatie waarin de spanningen tussen openbare gedragsnormen, en iemand die weigert zich langer de mond te laten snoeren, hoog oplopen. Thank you for your patience! heeft haar Europese publiek veel moeilijke waarheden te vertellen. Het feit dat de film afspeelt in een bewegende bus geeft het geheel een interessant cinematografisch aspect. Het is opvallend dat een publiek, dat immers grotendeels uit witte Europeanen bestaat, deze film heeft uitgekozen voor de Audience Award. Wellicht vinden we het wel fijn om zo nu en dan met de neus op de feiten gedrukt te worden.
Go Short 2023 is alweer voorbij. Ik vond het een zeer geslaagde editie, die iedereen wel iets te bieden had. Of je nou houdt van documentaires, serieuze films over zware onderwerpen, komische films of geanimeerde piemels, op Go Short 2023 was er voor ieder wat wils. Dit was terug te zien in de volle zalen. Het festival leek dit jaar bijzonder goed bezocht. Nu het voorbij is laat het ons met een melancholisch gevoel achter. Het is alsof Sinterklaas weer het land uit is. Ik kijk tenminste al uit naar volgend jaar.
