Skip to main content

Hoe Havanna zijn wij aan de Waal?

| Jan Maurits Schouten | Column
Hoe Havanna zijn wij aan de Waal?
Foto: Jan Maurits Schouten

Ok, ik slenter niet doorlopend door het gemeentehuis en ook lees ik het plaatselijk sufferdje niet altijd. Maar ik kan me toch herinneren dat de Nijmeegse bevolking over twee zaken uitgebreid geraadpleegd werd. Van beide zaken zie ik niet veel terug. Wat is er met de volkswil in Havanna aan de Waal aan de hand?

Punt één: wat doen we met die enorme lap speelgrond die we van Rijkswaterstaat vlak voor onze neus gekregen hebben? Goed plan van de gemeente om daar niet meteen iets definitiefs over te zeggen. Laat het eerst maar allemaal ontstaan, was de gedachte. Alweer maanden geleden werd een competitie uitgeschreven voor goede, tijdelijke plannen met die lap grond. Die werden gepresenteerd en de mensen mochten stemmen. Heb ik aan meegedaan. Leuk! Er waren ideeën over lounge-bars, ecologische boerderijtjes, de langverbeide stadscamping, een stuk of twintig, meen ik. En nu dacht ik dat de gemeente, gehoord hebbende het volk, een bedrag ter beschikking zou stellen en dat we dan deze zomer nog een paar van die plannen verwezenlijkt zouden zien. 

Nou... niet dus. Heerlijk gezwommen in de Spiegelwaal trouwens, net als duizenden stadsgenoten. En alleen twee ijsboeren die het in de gaten hadden. En nog geen prullenbak van de gemeente. Laat staan een hipster latte-machiattokeet of een een biologische sapboer. En waardeloze mogelijkheden om je fiets neer te zetten zodat de Snelbinder bijna niet meer begaanbaar was. Laten ontstaan van iets moois? Geen sodemieter uitvoeren, reageren volgens het piep-principe, dat is wat er in werkelijkheid gebeurt.

Punt twee: de Waalkade. Ook alweer zo'n burgerparticipatieding. Ons werden een aantal concepten voorgelegd om dat ongezellige, stenen slagveld met razend verkeer in een oase te veranderen. Iets met beweging en spel, iets met evenementen... ik weet de verschillende ontwerpen niet meer. Ik meen zelfs dat er iemand ook al bedacht had dat je met het omspitten van de Waalkade nog geen goed waterfront hebt, en dat je een masteprlan moet maken voor de hele relatie tussen kade en achterliggende stadsgebieden....

Weet eigenlijk niet meer of ik gestemd heb. Ik meen van wel en ook dat ik een e-mailadres heb achtergelaten om meer betrokken te worden bij de plannen. Niks meer van gehoord. En nu meldt de plaatselijke heraut dat de gemeente een ligwei gaat aanleggen die afloopt richting rivier. De ontwerper staat er niet bij maar vooral ook niet welk percentage van de stemmers voor dit concept was, wie de runner-up was, kortom: hoe het democratisch tot dit besluit gekomen is. Dat is niet burgers betrekken bij het ontwerp van je stad, dat is geen besluit durven nemen, dat is de mensen bezig houden, er achter komen dat nergens geld voor is en dan zelf maar wat verzinnen. 

Soms voelt het lekker om in deze stad te wonen, vooral als je de indruk krijgt dat die stad je mening serieus neemt. Soms denk je dat het bestuur en ambtelijk apparaat uit incompetente prutsers bestaat die niets, maar dan ook niets tot stand brengen. En ook dat hoeft niet eens altijd slecht te zijn. Havanna aan de Waal gaat in ieder geval niet aan daadkrachtige democratie ten onder.

Getagd onder