Supervaag, dat verhaal over die schilderijenexpositie die wat verplaatst werd. Want er zouden mensen iets van gezegd hebben. En het zijn schilderijen met veel bloot erop. En het waren geen moslims die geloofsbezwaren maakten, wat wel beweerd werd. Wat kan het dan wél zijn geweest?
Er was een expositie van een schildergroepje in wijkcentrum Stip Oost in Nijmegen Oost. Op een gegeven moment zijn de doeken verhangen. Vanwege opmerkingen. Van wie is niet duidelijk. En ook niet helemaal wie toen de krant belde. En toen kwam het op Geenstijl en waren het opeens moslims die aanstoot namen. Die er helemaal niet waren of in elk geval dat niet hadden laten weten. Maar wat was er dan in 's hemelsnaam wél aan de hand?
Om kort te gaan: ik denk dat mensen het gewoon lelijke schilderijen vonden. En als ze dan ook nog eens in de stijl van de docente, Yette Rohde, zijn, dan zou men ze ook nog eens sterk pornografisch gevonden kunnen hebben. En terecht. Daar stel ik mijn kinderen ook liever niet aan bloot. Iedereen kan op de website van de kunstdocente zien wat deze mevrouw zoal bij elkaar kwast. Mijn smaak is het bepaald niet, niet haar serie Vrouwen en fruit, niet haar serie Stil leven? (wat een taalvondst, die spatie) en zeker niet haar serie zogenaamd 'erotische' schilderijen, die de kijker willen aanzetten 'verder te kijken dan de welbekende beelden'. Nou... verder de lichaamsholtes in, dan zeker. Want eerlijk gezegd zijn de plaatjes die Rohde schildert nu juist wel die 'welbekende beelden': vrouw zit op haar knieën en we zien haar bips en flamoes van achteren. Vrouw zit op stoel met benen wijd. Wat is daar niet 'welbekend' aan?
We moeten natuurlijk rekenen - en het verhaal geeft er wel aanleiding toe om dat te geloven - dat mevrouw Rohde zelf met De Gelderlander belde en het verhaal opblies tot vreemde proporties. Laten we zeggen: omdat ze aandacht wilde voor die andere manier van aankijken tegen 'welbekende beelden' die ze voorstaat.
Zou het misschien ook kunnen dat de bezoekers van Stip Oost de schilderijen gewoon lelijk vonden? Dat ze gewoon een esthetisch oordeel gaven? We hoeven namelijk niet per se alles mooi te vinden. Ook niet als de maker ons voorhoudt dat hij of zij ons ‘anders’ wil laten kijken. We willen best ‘anders’ kijken, maar liever niet naar lelijke schilderijen. Zou er dát misschien in het mondige en cultureel nogal onderlegde Nijmegen Oost gebeurd kunnen zijn? Ik denk van wel.
