The Drowning Waves is een compromisloos alternatief rockduo van de vrienden Rick Koudijs en Jos Dortmans. In juni van dit jaar brachten ze hun vijfde single uit: King for a Day. Rick en Jos vertellen je in een nieuw seizoen van onze muzikanteninterviews waar zijn hun inspiratie vandaan halen.
“F*ck it! Laten we het gewoon zelf doen.” zei Jos tegen Rick na twintig jaar vriendschap en samen muziek maken. Drummer Rick Koudijs en gitarist Jos Dortmans besloten een einde te maken aan de compromissen die horen bij het spelen in een band. Sinds 2020 werken ze vanuit hun thuisstudio’s in Nijmegen en Uden aan een mix van indie- en alternatieve rock, zonder zich te laten beperken door regels of verwachtingen.
Hun muziek wordt gekenmerkt door rijke lagen en thematische nummers over het omgaan met de uitdagingen en gebeurtenissen van het echte leven. De naam ‘The Drowning Waves’ verwijst naar de gebeurtenissen en kansen die het leven biedt, waarvan sommige zo overweldigend zijn dat je erin dreigt te verdrinken.
Ze bespelen alle instrumenten zelf en blijven schaven tot elk nummer precies goed voelt. De focus ligt volledig op het schrijven, opnemen en perfectioneren, altijd met de ambitie om het vorige te overtreffen en als songwriters te groeien. Het schrijven en componeren voelt als een vorm van therapie: een manier om gedachten en emoties een plaats te geven. Hoe het volgende nummer uiteindelijk gaat worden, weten ze nooit – soms verdwijnt zelfs de eerste melodie, de oorspronkelijke vonk, volledig. Maar het resultaat is altijd eerlijk, intens en recht uit het hart.
Bij het horen van welke plaat of artiest besloot je muzikant te worden?
Rick: “Eigenlijk weet ik niet of het echt zo werkt dat je één plaat hoort en meteen verkocht bent en muzikant wilt worden. Ik was altijd al creatief, en voor mij was het vooral tof en logisch om met vrienden in een oefenruimte bezig te zijn met muziek maken. Misschien heb ik gewoon geluk gehad dat de meeste van mijn vrienden ook een instrument speelden. Ik ben op mijn vijftiende begonnen met drummen omdat het me vet leek, en kreeg van een oom tegelijkertijd ook een akoestische gitaar. Hij zei: ‘Het is altijd handig, als je ook wat gitaar kunt spelen.’ In die oefenruimte begonnen we met het naspelen van rocknummers die we zelf te gek vonden. Ik heb de hoogtijdagen van de grungeperiode meegemaakt, dus keuze genoeg — ik weet nog dat ik helemaal kickte op Midlife Crisis van Faith No More om te drummen. Wat een heerlijke drumpartij! Misschien is Angel Dust van Faith No More wel de plaat die me het meest heeft geïnspireerd om drummer te worden. Van dat coveren leer je ontzettend veel, en uiteindelijk leidde dat tot zelf muziek maken.”
“Mijn eerste stappen in het zelf muziek schrijven waren met vrienden: we maakten voor de lol nummers over bekenden, namen die redelijk serieus op en smokkelden ze in de playlist van feestjes waar die persoon ook aanwezig was. De verbaasde blik als hij of zij zich afvroeg ‘gaat dit nummer nu over mij?’ was onbetaalbaar. Daar ontdekte ik dat eigen muziek maken voor mij de ultieme vorm van creativiteit is.”
Jos: “Ik ben opgegroeid op een boerderij als jongste van een groot gezin. De bandjes van mijn broers oefenden bij ons thuis en al snel wist ik dat ik dat ook wilde. Als ik ’s middags thuis kwam uit school, gooide ik mijn rugzak in de hoek en rende meteen naar het oefenhok. Microfoons, drums en gitaren stonden daar al, dus ik kon kiezen. Terwijl ik de solo’s van Slash probeerde uit te zoeken op gitaar kwam de grunge opzetten. Toen ik met mijn eigen bandje Pearl Jam en Nirvana mocht spelen voor publiek wist ik: ‘dit smaakt naar meer…’”
Welke artiest is van grote invloed geweest tijdens je carrière?
Rick: “The Downward Spiral van Nine Inch Nails uit 1994 is voor mij een bijzonder album omdat het zijn tijd ver vooruit was. Het mengde organische instrumenten met elektronica op een manier die destijds echt vernieuwend was. Vooral de gelaagdheid heeft mij altijd gefascineerd en creëert een unieke sfeer. Luister maar eens naar het nummer Hurt: het begint met een hoop ruis, waardoor het nog intenser klinkt — ik denk dat je het echt zou missen als het er niet in zat. Het is een vrij donker album en pas later ontdekte ik dat het een conceptalbum is over iemand die emotioneel en mentaal aftakelt.”
“Sowieso waren de jaren ’90 interessant om mee te maken: er kwamen toen zoveel legendarische albums uit. Als artiest ben ik altijd een bewonderaar van David Bowie geweest. Ik vind het knap hoe hij altijd wist te innoveren en nooit twee keer dezelfde plaat maakte — van toegankelijke popmuziek tot instrumentale, atmosferische stukken zoals Subterraneans. Zijn Berlijnse periode, met de albums Heroes en Low, vind ik het meest interessant. Om het cirkeltje rond te maken: David Bowie en Nine Inch Nails hebben in 1995 samen getourd.”
Jos: “Ten van Pearl Jam is voor mij echt een mijlpaal geweest. Die rauwe emotie in Eddie Vedders zang, gecombineerd met die verschillende gitaarpartijen – geweldig. In 1995 speelde ik in een bandje waarin de halve plaat standaard op de setlist stond. Tijdens schoolfeestjes werd dat goed ontvangen en sloeg dat enorm aan!”
“Net als Rick ben ik enorm gevormd door de muziek uit de jaren ’90. Omdat ik destijds in coverbands speelde, zocht ik van die legendarische albums veel gitaarpartijen uit. Daar heb ik ontzettend veel van geleerd waar ik nu nog de vruchten van pluk. Alles wat ik toen oppikte – van riffs tot songstructuren – neem ik vandaag de dag nog steeds mee in mijn eigen muziek.”
Welk live-concert heeft het meeste indruk op je gemaakt?
Rick: “Vroeger ging ik altijd met mijn vrienden naar De Raggende Manne: heerlijk meeschreeuwen met nummers zoals Sodemieter Op en 't Komt Me Strot Uit. Dat was een geweldige uitlaatklep en maakte indruk op me — als jonge knul worstelde ik nogal met mezelf, zoals die nummers ook wel doen vermoeden. Het zien van Porcupine Tree in 2008, in 013 in Tilburg, heeft misschien nog wel meer indruk gemaakt. Onder leiding van Steven Wilson lag de lat die avond extreem hoog, niet alleen qua spel, maar ook door de sfeer die ze in hun nummers wisten te creëren. En met een waanzinnige drummer als Gavin Harrison… wat een techniek heeft die man! Dat zijn van die momenten waarop je bijna wilt stoppen met muziek maken, omdat je denkt dat je dat niveau nooit zult halen — check het nummer Anesthetize. Het kan je dus ook inspireren om ermee te stoppen, haha. De show van die avond is trouwens opgenomen en later uitgebracht.”
Jos: “Ik zag mijn eerste Nine Inch Nails-show in 013 Tilburg tijdens The Fragility Tour in 1999. Na het eerste nummer sprong gitarist Robin Finck zó de menigte in. Ik had nog nooit zoiets meegemaakt. Het brak in één klap de spanning in de zaal en wat er daarna gebeurde was pure ontlading – een explosie van energie die alles meesleurde.”
“Een paar jaar later, op Pinkpop 2001, zag ik voor het eerst Tool. Dat was een totaal andere ervaring: overweldigend, bijna intimiderend en dusdanig intens dat mijn gezelschap mij al na een paar nummers alleen liet staan. Ik liet mij lekker wegblazen tot de laatste noot.”
Welke recent uitgebrachte plaat zouden we móéten luisteren of welke nieuwe artiest moeten we in de gaten houden?
Rick: “Ff denken… Ik ben onlangs samen met Jos naar een concert van St. Vincent geweest in Tivoli. Haar album All Born Screaming uit 2024 vind ik erg goed; ze doet me een beetje denken aan een moderne Kate Bush. Ik ben benieuwd hoe haar volgende album zal klinken en of ze deze trend gaat doorzetten. Ook het laatste album Rosa van Ramkot vind ik sterk en laatst hoorde ik het nummer Algorithmic van Spotlights, dat bleef ook hangen. En ik begreep dat Nine Inch Nails de soundtrack heeft gemaakt voor de nieuwe Tron-film, de single klinkt veelbelovend.”
Jos: “Ik laat mij meestal door Rick vertellen welke nieuwe muziek ik moet luisteren. Samen zijn we naar Ramkot geweest eerder dit jaar in Doornroosje. Toen ik de plaat hoorde was ik niet heel enthousiast, maar live kunnen die gasten er wel wat van. Was een topoptreden, dus mijn stem gaat naar Ramkot!
Oh, en natuurlijk wij zelf: The Drowning Waves! We zijn druk bezig met nieuwe muziek, dus volg ons vooral op Spotify!”
Fotogalerij The Drowning Waves
Website: https://linktr.ee/thedrowningwaves
