Woordenkunstenaars laten van zich horen bij ‘Mensen zeggen dingen’

Afgelopen donderdag werd er weer met woorden gesmeten in de paarse zaal van Doornroosje, waar Jesse Laport, stadsdichter van Arnhem, host en spreker is en de ene na de andere schrijver introduceert. Iedere artiest laat zijn eigen stijl zien en stelt zich veelal kwetsbaar op.

Lin An Phoa mag als eerste het podium betreden, wederom een kunstenaar van Arnhemse bodem. Ze begint als grap: “Vinden jullie ook niet dat het heel lang en heel erg januari is? Ik wel.” Ze vervolgt met het feit dat veel mensen die aan yoga doen en spiritualiteit zich gaan herkennen in het gedicht wat ze voordraagt. Het gedicht gaat over het mens zijn, die de spirituele weg inslaat om zich te verbeteren. Woorden over mediteren en een zoutwaterbad passeren. In de zaal hoor je gelach ter herkenning. Lin An eindigt met een gedicht over zacht. “Zacht praten, zacht wakker worden, zacht eten.”

Tim Lenders @ Mensen Zeggen Dingen © Henk BeenenTim Lenders laat meteen zien dat hij wel van een lolletje houdt: al zijn teksten heeft hij uit laten printen op A3 formaat. Ondanks dat hij eerder veel spoken-word deed, wat hij ook even kort aan het begin uit zijn mouw schudt, vertelt hij een kort verhaal. Hij heeft het over Hyves, waar hij begon met kleine verhaaltjes schrijven. Daarvoor heeft hij zelfs het rappen geprobeerd, maar dat was geen succes. Hij refereert aan Joe Speedboot van Tommy Wieringa, of hij ooit ook zo’n fervente schrijver zal worden. Het eindigt met een liefdesbrief, een ode aan Kees. Hij vertelt wat Kees allemaal heeft gedaan en bereikt, hoe trots hij op hem is en hoe ze elkaar uiteindelijk hebben ontmoet.  

Niek Trilsbeek krijgt meteen een denderend applaus van het publiek, wat me doet vermoeden dat er veel bekenden van haar de zaal vullen. Haar stukken zitten vol met kritiek over de regels in deze maatschappij. Het begint met het onderwerp solliciteren, hoe moeilijk het is als je heel veel half kan. Dat je zes opleidingen hebt gedaan, maar er niet één hebt afgemaakt en drie jaar mandarijn hebt geleerd, waar kom je dan terecht? “Bij de opticien natuurlijk, maar goed, daarvoor hoefde ik niet te solliciteren bij mijn oom”, grapt ze. Ze sluit af met een kwetsbaar verhaal, waar haar emoties nog hoorbaar zijn in haar stem. Het begint met: “Ik was nog jong, maar voelde mij al groot. Door deze gebeurtenis ben ik sneller volwassen geworden.” Het is heftig. Vooral is het gedurfd dat zij zich zo kwetsbaar durft op te stellen. Hiermee wil ze vooral laten horen dat het rechtssysteem soms zo krom in elkaar steekt, maar dat zij één van de personen is waarbij de dader wel is veroordeelt.  

Babs @ Mensen Zeggen Dingen © Henk BeenenBabs (op de beat) brengt wat meer vrolijkheid in de zaal, een trio van artiesten die muziek maken op vrolijke deuntjes met rapteksten over diversiteit. Het lijkt op de muziek van Willy Wartaal (De Jeugd van Tegenwoordig), waar ze ook een liedje mee hebben opgenomen. Een aantal nummers dreunen door de zaal, zoals: Die/hun, De reflectie, Milkshake, Beetje Bi en Bennie boos, waarbij de vrolijkheid van de band er vanaf spat. Het laatste liedje heeft als tekst erin verwerkt: Ik ben niet boos, ik ben teleurgesteld. De hele zaal zingt na een aantal herhalingen vrolijk mee.

Tina Tabak draagt stukken voor uit haar bundel ‘De regenrenner’. Alle stukken gaan over de fietstocht naar het einde van de wereld, Finisterra. Zij heeft deze tocht in haar eentje afgelegd op de fiets vanuit Amsterdam en elk hoofdstuk in de bundel gaat over een moment in die reis. In één van haar verhalen vertelt ze over de taal van de kip: Tok-tok taal. Ze probeert contact te leggen met de kip, die ze, na wat oefenen in hun taal, een geheim kan toevertrouwen. Ze vervolgt met nog wat anekdotes uit haar bundel over mooie en noemenswaardige momenten van haar reis.

Dani Apeldoorn @ Mensen Zeggen Dingen © Henk Beenen

Dani Apeldoorn staat bekend om zijn heftige levensverhaal op, nog maar, 27 jarige leeftijd. Hij is een rapper, maar tijdens deze avond wordenj zijn woorden gewoon gesproken. Zijn teksten gaan over zijn moeilijke jeugd, een vader die gewelddadig en verslaafd was en zijn eigen worsteling met obesitas. Eten was voor hem een verslaving, vertelt hij. Na de middelbare school ging hij zelfs naar een obesitaskliniek, verloor 50 kg., maar helaas was het daarmee niet gedaan. Een paar jaar later kreeg hij een maagverkleining, om zo van zijn verslaving af te komen. Hij laat hiermee ook zien dat hij zich kwetsbaar opstelt. Verhalen die heel dicht bij hem liggen en waarmee hij mensen probeert te raken. 

De afsluitende act is Vieze Meisje. Maya Mertens vormt hierin een duo met producer Azertyklavierwerke, waarbij ze haar poëtische teksten laat horen op creatieve beats. Bijzonder om te horen, hoeveel variaties van beats er zijn en wat dat doet in combinatie met verschillende ritmes van woorden.

Al met al een geslaagde avond vol woorden, taal en gemengd met andere vormen van kunst.

 Vieze Meisje @ Mensen Zeggen Dingen © Henk Beenen Lin An Phoe @ Mensen Zeggen Dingen © Henk Beenen   Niek Trilsbeek @ Mensen Zeggen Dingen © Henk BeenenJesse Laport @ Mensen Zeggen Dingen © Henk BeenenBabs @ Mensen Zeggen Dingen © Henk Beenen Vieze Meisje @ Mensen Zeggen Dingen © Henk BeenenMensen Zeggen Dingen © Henk Beenen