Meer nostalgie dan tragedie in ‘The Buddy Holly Story’
Een musical over rock-‘n-roll-zanger, gitarist, componist maar vooral cultfiguur Buddy Holly: ‘Een show over een veel te kort leven. Maar wel een fantastisch leven!’
Met deze aankondiging in het achterhoofd waande ik mij – tussen voornamelijk Rock ‘n Rollers met hun kinderen – voor twee uur in het korte leven van Buddy Holly. Deze avond is een ode aan een artiest waarvan ik in eerste instantie enkel de naam kende, maar al gauw herkende ik hitnummers als ‘Peggy Sue’ en ‘That’ll Be The Day’. Deze herkenning was niet alleen bij mij te bespeuren, maar nog meer bij mijn mede toeschouwers. Vanaf het eerste nummer werd er mee geneuried, maar dit liep al snel over in enthousiast geklap en gezang. Stilzitten bij deze musical bleek – door de opzwepende en dansbare rock ’n roll muziek – haast onmogelijk.
Rock ’n rollend door het leven
De musical ‘The Buddy Holly Story’, onder regie van Peter de Baan, geeft een beeld van het leven van opkomend rock ’n roll ster Buddy Holly. Het verhaal neemt je mee naar eind jaren ’50, een periode waarin Holly zelf de strubbelingen tussen de oorspronkelijke countrymuziek – van de vorige generatie – en de vernieuwende Rock ’n Roll ervaart. Eigenwijs als Holly is, zegt hij de country vaarwel en gaat onder de vleugels van platenlabel Decca alleen nog maar rock ’n rollend zijn muzikale leven door. Hij blijkt een pionier in deze nieuwe muziekwereld.
Een tragisch vliegtuigongeluk in 1959 maakte een einde aan de stormachtige opkomst van Buddy Holly. Hierdoor laat Holly een in korte tijd opgebouwde maar niet minder indrukwekkende erfenis achter. Zijn nalatenschap bracht producent Albert Verlinde ertoe om het publiek te ontroeren met het muzikale erfgoed van de jonge Amerikaan.
Jongere broertje Akkerman
De vertolker van Buddy Holly, Tim Akkerman (voormalig Di-rect frontman), zou zo het jongere broertje van Holly kunnen zijn. Dat hij zijn debuut in de musicalscene maakt, is niet uit zijn toneelspel op te maken. Compleet ingeleefd staat hij op de planken alsof hij zich in rock ’n rollend Amerika waant. Uitgedost in een jaren '50 outfit, komt hij natuurlijk over. Dit in tegenstelling tot de wat gemaakte acteerprestaties van DJ Hipockets Duncan (Frans van Deursen) en Jingle girl Rose Maddox (Alexandra Alphenaar), die de (eerste) radio-uitzendingen van Holly in Texas verzorgden.
Gelukkig vormt het acteren slechts een bijzaak, want deze musical wordt vooral gedragen door de muziek. Muziek die de basis legde voor het succes van latere artiesten als Paul McCartney, Don McLean en Bob Dylan. Muziek die als ‘feelgood music’ werd bestempeld, maar door de tragische dood van Holly een melancholisch randje heeft gekregen.
Feelgoodmusical
Het aangename gevoel dat de teksten van Buddy’s nummers omschrijft, overheerst binnen de musical. In het begin van het verhaal worstelt hij nog met de ommezwaai van country naar de rock ’n roll, maar al snel blijkt zijn leven een succesverhaal; succesvolle optredens in New York en de ontmoeting met de vrouw van zijn leven (Maria Elena Santiago, Joy Wielkens) brengen Holly tot grote hoogte. Zijn dood wordt in een klein kwartier uitgebeeld met gedempt licht en het ten gehore brengen van het nummer ‘American Pie’ van Don McLean, prachtig gezongen door Joy Wielkens. De ontroering bij het publiek is van korte duur, want al gauw wordt het opbeurende nummer ‘That’ll be the day’ door Akkerman ingezet, waardoor het lijkt of het feelgoodgevoel - dat Buddy’s nummers teweegbrengen - nooit is weggeweest.
Script en liedteksten: Alan Janes; vertaling en bewerking: Dick van den Heuvel; regie: Peter de Baan; spel en muziek: Tim Akkerman e.a.; muzikale leiding: Ad van Dijk.
De musical t/m Juni 2013 te bewonderen in diverse theaters.
Wat: The Buddy Holly
Waar: Stadsschouwburg
Wanneer: 05-03-2013
Door: Marlous van der Hoogte
Foto's: website
