Skip to main content

Review Steven Wilson

| Emma Johnson | Muziek
Review Steven Wilson
Steven Wilson | Foto: promo

Steven Wilson is wat je noemt een echte cultmuzikant. Zijn optreden in de Vereeniging afgelopen woensdag gold als de enige Nederlandse show van zijn tour. Maar wanneer Wilson er tijdens het concert naar vraagt, blijken veel aanwezigen hem ook al in het buitenland achterna te zijn gereisd.

Het progfenomeen heeft, zo blijkt maar weer, een flinke schare loyale fans. Toch is Wilson, anders dan progrockers als Muse en The Mars Volta, nooit doorgebroken bij het grote publiek. Aan het feit dat hij inmiddels al meer dan veertig albums op zijn naam heeft staan, zal het niet liggen. Evenmin aan zijn vermogen een zaal compleet naar zijn hand te zetten.

Rustige binnenkomer
De avond wordt, na bijna een half uur lang een projectie op de achtergrond te tonen, ingeluid met de Porcupine Tree-klassieker ‘Trains’. Een enigszins opmerkelijke keuze is het om te beginnen met een ‘cover’, maar al gauw blijkt het niet meer dan een vingeroefening te zijn. Zodra de rest van de band zich bij Wilson heeft gevoegd, begint het echte werk. De energie spat van het melodieuze ‘Luminol’ af, dat wordt gekenmerkt door de Jethro Tull-achtige dwarsfluitintermezzo’s. Het moge duidelijk zijn dat de mannen er zin in hebben.

Uitgesponnen spookverhalen
Het gros van de nummers die gespeeld worden zijn afkomstig van het nieuwe album ‘The Raven That Refused To Sing (And Other Tales)’. De nummers hebben iets melancholisch en ze hebben een verhalende structuur zoals we die kennen uit de spookverhalen van Edgar Allen Poe. Nummers die minder dan tien minuten duren zijn deze avond schaars. Één nummer is zelfs ingekort naar vijftien minuten. Het is waar progmuzikanten om bekend staan en Wilson is daarin geen uitzondering, evenals zijn voorliefde voor de mellotron. Hij betrekt het publiek met dit symfonische instrument door toetsenist Adam Holzman een aantal geluiden van het instrument te laten demonstreren. Vervolgens speelt de Mellotron de hoofdrol in de volgende twee nummers.

Porcupine Tree-einde
Een waardige (één-na-laatste) afsluiter van de avond is ‘Radioactive Toy’, een nummer afkomstig van het debuutalbum van Porcupine Tree. Het spacerock nummer kan gerust ook als een van Wilson’s solowerken omschreven worden, gezien Wilson Porcupine Tree wás. Na een optreden van ruim tweeënhalf uur laat Wilson zijn publiek voldaan achter. Ze hebben gekregen waar ze voor zijn gekomen: uitgebalanceerde en tot in de puntjes geperfectioneerde prog met een vleugje melancholie. 

 

Wat: Steven Wilson met Guthrie Govan – Gitaar, Adam Holzman - Toetsen; Nick Beggs - Bas; Marco Minnemann - drums; Theo Travis – Saxofoon/fluit.
Waar: De Vereeniging Nijmegen
Wanneer: 23 oktober 2013
Door: Emma Johnson

Getagd onder

Emma Johnson