In één woord: groots. De beste jazz. Een grandioos trio. De setting van een intiem jazzcafé. Een publiek van echte liefhebbers.
'Amerikaanse' free jazz
Mete Erker keert met zijn trio terug naar de muziek waar het voor hem allemaal mee begon. Amerikaanse jazz uit de zestiger jaren van grootheden als Carla Bley, Pharaoh Sanders en Thelonious Monk. Daar blijft het niet bij. Het trio, bestaande uit Mete op saxofoon, Johan Plomp op contrabas en Makki van Engelen op drums, speelt ook eigen composities die er niet voor onder doen en ze blijken net als ik een fervent fan van Jeroen van Vliets werk. Het past allemaal heel fraai samen in één set.
Deze muziek heeft eigenlijk alles en is steeds perfect in balans. De triobezetting levert een heel mooi ruimtelijk geluid op. De stukken hebben ondanks de vrije vorm een prachtige opbouw en ontwikkeling. Het is melodisch en ritmisch steeds boeiend. Het is altijd sfeervol. Soms dromerig, met fluisterend drumspel, dan weer deinend of slepend. Regelmatig duiken subtiele of meer stevige Braziliaanse ritmes op. De saxofoon gaat over van gevoelige ballades in lyrische extase, met soms een paar plagerige saxofoonscheten tussendoor. Elk stuk vertelt een verhaal. Een verhaal dat zo boeit dat geen enkel stuk onderbroken werd door applaus na een solo. Ik zei al: een publiek van liefhebbers. Al het applaus werd opgespaard tot de laatste noot: unisono en forte.
Verhalenverteller
Leuk is dat Mete zelf ook graag - en goed - verhalen en anekdotes vertelt. Tussen de nummers neemt hij de tijd om contact te maken met het publiek wat duidelijk gewaardeerd wordt. Hij vertelt over de keuze voor dit repertoire en de keuze voor de setting van een klein jazzcafé om zonder elektronische versterking de muziek van hun laatste cd – Mete Erker Trio Live! – op te nemen. Brebl is dan een ideale plek om dezelfde set nogmaals ten gehore te brengen. Als ik mij niet vergis hebben wij zelfs van een paar stukken kunnen genieten die niet op het laatste album staan, zoals het geweldige Sympathetic Vibrations, een stuk dat smullen moet zijn voor elke ritmesectie. Voor mij misschien wel het hoogtepunt van de avond. Maar dat doet de andere stukken dan weer tekort. De avond was één groot hoogtepunt.
Genieten van Jazz in Nijmegen
Het is denk ik tijd om JINJAZZ (Jazz in Nijmegen) eens te bedanken voor het steeds weer programmeren van muziek die echt de moeite waard is. Voor goede jazz hoef je tegenwoordig de stad niet meer uit.
Getagd onder
