Interessante concert initiatieven zijn er veel in Nijmegen en omgeving. Een huiskamerconcert geven op een zeer warme dag in juni is er daar een van en eigenlijk is het in De Kleine Wiel aangenamer dan buiten. En daar draagt de gespeelde muziek zeker aan bij.
Een leuk initiatief, in dit geval van de heren Peer van Grunsven, Ad van Oorschot en Frank Holweg in De Kleine Wiel, een leuk "buurthuis" in nieuw Lent.
De middag begint met het duo Margôt Schenk en Loek Schrievers. Fijne Americana songs van o.a. J.J. Cale, Dylan en Neville Brothers worden door meestergitarist van fijne licks voorzien. Margôt heeft een mooie stem, maar niet heel expressief en haar gitaarbegeleiding is heel basic. Iedereen geniet bedaard, maar je denkt wel: ik zou Loek wel weer eens in een goeie, stevige band willen zien en horen!
Margôt Schenk en Loek Schrievers © Jan Panis
Verrassend wordt het na de pauze. Een zes-koppige formatie, Het 3 Oever Orkest, begint heerlijk met een Nino Rota stuk à la I Compani maar dan zonder Bo, maar wel met een spetterende Pieter Engels op altsax. Fijne (contra)bassiste ook, die Jacinta Molijn, die zichtbaar geniet van haar uitstapje buiten het Phion. Lekker spannende gitaarpartijen van Pieter Klaassen!
Free-Jazz komt daarna aan de beurt met een Ornette Coleman stuk. Fraaie arrangementen die loepzuiver worden gespeeld door trombonist Ton Janssen en trompettist Paul Vlieks, Pieter giert er soms met zijn alt bovenuit. De waarschuwing vooraf is overbodig, opvallend hoe toegankelijk Free-Jazz na al die jaren is geworden, we zijn er aan gewend geraakt.
Natuurlijk mag in een groep met zo'n sterke saxofonist een nummer van Sonny Rollins niet ontbreken. De tenor gaat loos, drummer Peter Hengst zet heerlijke ritmes neer, blazers spelen mooie akkoorden, kortom genieten. En als Rollins wordt gespeeld, mag ook Michael Brecker niet ontbreken. Weliswaar een nummer van Don Grolnick, maar duidelijk Brecker geïnspireerd. Fraaie tenor, lekkere trompet (Randy?), felle gitaar, het swingt als een trein.
Ook de baritonsax komt aan de beurt in een Fela Kuti achtige groove, vet neergezet door drums, bas en gitaar. Engels experimenteert wat met geluidseffecten, niet helemaal geslaagd (dat deden de Breckers Brothers beter), een typisch man-cave dingetje volgens Jacinta.
Een balad Never let me go laat nog eens de fijne en zuivere harmoniën van de blazers-sectie horen en afgesloten wordt met een bluesje van Paul Vlieks. Het publiek is verrast en enthousiast, dit had men niet verwacht op zo'n warme zondag! Het 3 Oever Orkest is wat mij betreft the Best Kept Secret van Nijmegen, in de gaten houden die band.
Pieter Engels en Peter Hengst © Jan Panis
Jacinta Molijn © Jan Panis
