Lang leve het festivalseizoen! En lang leve het feit dat Guns N' Roses het Goffert niet wederom uitverkocht. Die twee factoren hebben er namelijk behoorlijk toe bijgedragen dat we woensdag 4 juli jongstleden in het Goffertpark mochten genieten van een mini-metalfestival. Minder dan een jaar geleden stonden Axl, Slash en hun gevolg ook in het park, alleen toen voor, naar schatting, 20.000 mensen meer. Het feest was er niet minder om.
Als we niet midden in het seizoen hadden gezeten waarin heel veel bands door Europa toeren, dan was er ongetwijfeld een kariger voorprogramma geweest. En er is voor niet de minste gekozen, waarschijnlijk mede omdat het Mojo enigszins tegenviel dat er niet zoveel kaarten werden verkocht. Er staan twee grootheden uit de hardrock- en metalscene op het podium van het Goffertpark om de aanwezige mensen op te warmen. Twee bands die individueel, zonder al te veel moeite, ook volle zalen trekken: Gojira en Volbeat.
Gojira
Wanneer om 16.00 uur de deuren van het Goffertpark opengaan, staan er al duizenden mensen te wachten. Een kleine anderhalf uur later treden de vier Franse heren van Gojira aan, een van de beste technische deathmetal bands ter wereld. Een band die, zoals gezegd, op zich al wel aardige zalen vol weet te krijgen en nooit zijn opwachting zou maken voor een optreden van slechts een half uur. Tenzij het Slash van Guns N’ Roses is die belt.
Veel van de echte metalheads die vandaag op het gras staan, verwelkomen de mannen met open armen. Voor menige andere luisteraar zal de muziek té zijn. Té hard, té veel, té onverstaanbaar. Maar dat maakt ze niet minder goed. Gojira opent de dag op een meer dan waardige manier, waarbij vooral bekende nummers als Silvera en Straded op veel bijval kunnen rekenen.
Volbeat
Na een korte pauze waarbij de wachtrij voor de toiletten, bars en eettentjes flink aanzwelt, maken de Denen van Volbeat hun opwachting. Dat dít grote jongens zijn, blijkt bijvoorbeeld uit het feit dat ze volgende week vrijdag headliner zijn op de Zwarte Cross. Nu spelen ze een heavy metalset van drie kwartier, net genoeg tijd om negen nummers in kwijt te kunnen.
Zanger Michael Poulsen brengt, met zijn uiterst kenmerkende stemgeluid, het inmiddels flink volgelopen Goffertpark behoorlijk in vervoering. Veel van de aanwezige Guns N’ Rosesfans zijn ook behoorlijk bekend met het oeuvre van Volbeat en menig nummer wordt uit volle borst meegezongen. Desalniettemin is Poulsen van mening dat het een ‘tough crowd’ betreft. “Give Volbeat some love,” roept hij op een gegeven moment. Blijkbaar is hij even vergeten dat Volbeat ‘slechts’ voorprogramma is. Hoogtepunt van dit optreden is het moment waarop Ring of Fire van Johnny Cash wordt ingezet als opmaat naar Sad Man’s Song.
Volbeat
Guns n’ Roses
Vorig jaar was er al sprake van een optreden dat zijn weerga niet kende, en ook toen schreef ik er al iets over voor Ugenda. Ongekend dat ze zó lang speelden, toen. Bijna drieënhalf uur. Dat zullen ze inmiddels wel niet meer doen. Denk ik. Gelukkig heb ik ongelijk.
Teleurstellend is dat de setlist vrijwel hetzelfde is als vorig jaar, aangenaam is dat er gewoon weer 32 nummers op het menu staan, waaronder uiteraard alle hits, zoals Welcome To The Jungle, Paradise City en November Rain. Nieuw is wel het nummer Slither, een cover van Velvet Revolver, een groep van onder andere Slash en Duff McKagan, twee van de mannen die vanavond ook op het podium staan. Sterker nog: het nummer is een pauzemoment voor Axl Rose, aangezien het door Duff wordt gezongen.
Het optreden is vrijwel hetzelfde als een jaar geleden. Evenveel nummers, even uitgebreid, Axl is nog steeds af en toe niet helemaal bij stem, wél heeft hij nog steeds een erg goeie conditie, gezien de afstanden die hij aflegt terwijl hij maar blijft rennen van de ene naar de andere kant van het podium. Kortom: de échte fans zijn, uitzonderingen daargelaten, weer erg tevreden over het optreden.
Één ding moet echter worden geadresseerd: de lengte van het optreden. In de media worden veel negatieve dingen gezegd over het feit dat de mannen van Guns N’ Roses drieënhalf uur spelen. De vraag is echter wat daar mis mee is? Wanneer Bruce Springsteen een concert geeft van zo lang – of zelfs langer – is iedereen lyrisch en wordt de man de hemel in geprezen. Waarom dan klagen als Axl en de zijnen de bezoekers óók waar voor hun geld geven? Voor een concert geldt hetzelfde als voor een televisieprogramma dat je niks vindt: je hoeft niet te kijken!
Ik heb, tezamen met tientallen duizenden mensen, genoten van een optreden waarvan je je nog maar moet afvragen of het ooit een vervolg krijgt. Immers, de onderlinge verstandhouding is óók nog steeds hetzelfde…
Fragment van Paradise City van Guns N' Roses @ Goffertpark ©Sander Jannink
