Juni 2019 gaat de boeken in als de maand waarin het Goffertpark helemaal volgeboekt is. Op 1 en 2 juni was er FortaRock, volgende week komt Phil Collins en die week daarna komt Muse. Afgelopen donderdag, 13 juni, was het de beurt aan Bon Jovi. Al twee keer eerder – in 1995 en in 2006 – wist Jon met zijn clubje tienduizenden mensen naar Nijmegen te lokken. En ook vanavond stond het weer zodanig vol dat de regen niet deerde.
Bon Jovi gaat al bijna 40 jaar mee. Jon zelf is inmiddels 57 jaar. Zijn drummer, Tico Torres al 65. En natuurlijk hoor je dat. Als je naar de Goffert komt in de veronderstelling dat je Bon Jovi zult horen die vergelijkbaar is met die in 1995, dan is er iets mis met je realiteitsbesef. Gelukkig komt het overgrote deel van het publiek vanavond om mee te zingen en mee te rocken met een idool, hoewel het voor menigeen uiteraard ook jeugdsentiment is.
Navarone
Het heeft Mojo – gelukkig – behaagd om twee Nederlandse voorprogramma’s te kiezen die enerzijds het publiek moeten opwarmen en anderzijds moeten doen vergeten dat het af en toe verschrikkelijk regent. Aan Nijmegens trots Navarone de eer om af te trappen. Als The Strong Survive klinkt, is het al gezellig druk in het park. En nog droog. Merijn en de zijnen hebben er zichtbaar zin in, zoals ze afgelopen weken ook al via diverse filmpjes op social media lieten weten. Helaas lijkt Navarone echter het meest te spelen voor de mensen in de Golden Circle, het eerste afgezette deel direct voor het podium. Voor de overige bezoekers is het meer achtergrondmuziek. Dat doet echter niet af aan de energie die de mannen uitstrooien, ook – of vooral – als het begint te regenen. Bewonderenswaardig is de uithaal van Merijn tijdens Led Zeppelins Whole Lotta Love. Daar gaat vanavond niemand meer aan tippen. Gegarandeerd.
Navarone © Willem Melssen
Kensington
Wanneer de Nijmegenaren van Navarone afscheid hebben genomen en de Utrechtenaren van Kensington de regen trotseren, gaan de schermen op het podium aan. Het geeft meteen een andere sfeer; het lijkt ineens een groot concert. Ook qua reacties van het publiek. In een uur tijd vuren de mannen van Kensington hun hits af op het publiek die het dankbaar ontvangen en uit volle borst meezingen. Het begint met Do I Ever en gaat via Bridges en War naar Home Again en Streets. Tussendoor spelen ze ook nog even een nieuw nummer, Bats. Alles wordt met gelijk enthousiasme ontvangen en de vraag dient zich aan waarom het zo is dat er ook zoveel mensen zijn die Kensington helemaal niks vinden. Bottomline moet je één ding constateren: met zoveel enthousiasme doen ze iets goed. Ze zijn aanstekelijk, ze nodigen uit tot meezingen, het zijn goeie muzikanten, ze zijn enthousiast en Eloi en Casper zijn niet te beroerd zich ook nat te laten regenen. Kortom: een heel geslaagd optreden.
Bon Jovi
Nadat het publiek weer enige tijd vergast is met allerlei actuele foto’s die via #bonjovimemories op de grote schermen voorbij komen, is het klokslag 20.15 uur tijd voor de hoofdact. Met een indrukwekkende film – allerlei beelden van Nijmegen vliegen voorbij – wordt de band aangekondigd. Als de eerste noten van This House is Not for Sale klinken en meneer Bongiovi het podium betreedt, wordt het Goffertpark gek. Dit is waar circa 50.000 mensen op hebben zitten wachten. De interactie tussen Jon en het publiek is van begin af aan lekker. Hij lijkt er alleszins zin in te hebben.
Bon Jovi © Bertus Elings
Natuurlijk wordt de ooit zo karakteristieke stem van dit icoon in de loop der jaren minder. Natuurlijk is het niet altijd meer even loepzuiver. Natuurlijk laten sommige uithalen te wensen over. Maar hier staat wel Jon Bon Jovi. En daar komen mensen voor. Met hem wil men meezingen. Van hem houdt het publiek en van hem wordt het allemaal gepikt. Jon stroomt over van energie. Hij danst nog steeds heen en weer over het podium en heeft een stage presence waar menig artiest een puntje aan kan zuigen.
Zoals ik ooit wel een hebt geschreven dat de Rolling Stones alleen maar bestaan bij de gratie van Mick, zo bestaat Bon Jovi bij de gratie van Jon. Zijn aanwezigheid, zijn verschijning, zijn energie, zijn enthousiasme maken deze band tot de wereldband die het is. Natuurlijk moeten de geweldige muzikanten niet worden uitgevlakt. “They make me look good,” zoals Jon zelf zegt. En het straalt af op het publiek. Het publiek vermaakt zich kostelijk en zingt uit volle borst klassiekers mee als I’ll Be There for You en Wanted Dead of Alive.
De setlist bestaat voor de helft uit nummers van de drie meest populaire albums, Slippery When Wet, New Jersey en Keep the Faith en gaandeweg het concert warmt ook Jon op, hetgeen zijn stem ten goede komt. Wanneer rond 22.30 uur de regen weer neerdaalt, wordt vanaf het podium het publiek nogmaals opgezweept om I’ll Sleep When I’m Dead en Bad Medicine mee te zingen. Na een korte onderbreking bestaat de toegift uit Always en Livin’On A Prayer en andermaal heeft Bon Jovi laten zien nog lang niet dead te zijn.
Bon Jovi @Goffertpark 13 juni 2019 via Omroep Gelderland
Hieronder: Kensington © Willem Melssen
