Skip to main content

George Clinton: het hart van de funk

| Wouter Greven | Muziek
George Clinton: het hart van de funk
George Clinton& Parliament Funkadelic in Doornroosje | Foto: Matthijs Mekking Photography

 Als funkmuziek een organisme is, dan is George Clinton het hart. Met zijn bands Parliament en Funkadelic stuwde hij de funk en soul tot grote hoogten in de jaren zeventig, en bracht hij in tien jaar eigenlijk geen een zwak album uit. In de jaren tachtig begon hij te produceren, en collaboreren bleef hij eigenlijk de rest van zijn carrière doen. En nog steeds is George Clinton cool en relevant, getuige zijn bijdragen aan Kendrick Lamars To Pimp a Butterfly (2015) en samenwerkingen met Snoop Dogg.

Zo blijkt maar dat ook in ons Nijmegen goden verschijnen.Ook zijn discipelen zijn aanwezig in Doornroosje. Het podium biedt een rijk scala aan kleuren; achtergrondzangeressen, blazers, vliegende schotels en bandleden, niets ontbreekt aan het feest. George Clinton loopt als een bezetene tussen al dit spektakel rond, en danst zoals hij in het begin van zijn carrière danste. De band speelt enkele nummers uit zijn vroege carrière, zoals Maggot Brain, niets minder dan een gitaarsolo van minstens vijf minuten. Vanzelfsprekend is Doornroosje muisstil tijdens dit nummer, al wordt er, natuurlijk, ook genoeg gedanst.

De funk

Naast zijn oude funknummers besteden Clinton en zijn band aandacht aan nieuwere muziekstromingen. Zo zijn er rappers aanwezig op het feest, die dezelfde energie als Clinton in hun jonge lijven blijken te hebben. De band speelt de 'P-Funk', een genre dat Clinton min of meer in zijn eentje heeft uitgevonden. Zijn invloed is enorm, want voor artiesten als Snoop Dogg en Dr. Dre gold de 'P-Funk' als basis voor hun 'G-Funk'. Clintons nauwe band met de hiphopwereld is logisch, en dat maakt hij wel heel duidelijk in Doornroosje.

Het hart

Maar het meest raakt Clinton mij toch met oude nummers als Atomic Dog en We Want the Funk. Wanneer ook nog enkele vrouwen op het podium worden geroepen, gelukkig geen mannen, is het feest compleet. Iedereen danst op de klanken van een god en zijn discipelen, die misschien wel oud mogen zijn, maar de funk absoluut niet verloren hebben in de lengte der jaren. De funk begint ouder te worden, maar het hart klopt nog steeds even hard.

 

 


Getagd onder

  • Wat
    George Clinton
  • Waar
    Doornroosje Nijmegen

Wouter Greven


Deel dit artikel