Om met een minpuntje te beginnen: de lichtshow van de tour van Selah Sue kan beter. Die is niet erg spectaculair en zet soms podium en zaal in het zelfde kaal-gele licht. Dat versterkt wel het gevoel dat we met zijn allen in de aula staan op een perfect schoolfeest. En iedereen is uitgenodigd.
Het optreden van de Leuvense Selah Sue (Sanne Putseys) in Doornroosje is in alle opzichten een geslaagd feest. Haar publiek blijkt qua leeftijd uiteen te lopen van scholieren tot mensen van wie de kruin kaalt en de haren vergrijzen. Niet slecht voor de regelmatig getroubleerde zangeres, die rond 2009 explosief de betere muziekkringen binnenstormde met de ep's Black Part Love (2009), Raggamuffin (2010) en het studioalbum Selah Sue (2011). Er volgden tours en daarna stilte tot 2015, de studio lp Reason, en daarna weer stilte tot 2020 (de ep Bedroom) en dit jaar verscheen dan de lp Persona.
Een mix van oorzaken ligt aan dit grillige ritme ten grondslag. De artieste werd moeder en koos voor de zorg voor haar jonge kinderen. Daarnaast maakte ze ook na haar debuut met enige regelmaat mentale crises mee die ze al in nummers als This World, Peace of Mind en Just Because I Do bezong.
Selah Sue © Matthijs Mekking
De fans zijn haar al die jaren trouw gebleven en zien een dynamische show van de zangeres in een uitverkocht Doornroosje (Doornroosje, als je weer eens uitverkoopt, zorg dan een volgende keer alsjeblieft op de piekmomenten voor voldoende personeel bij de jassen en achter de bar). Selah Sue laat zich vergezellen door een vierkoppige band waarvan de bassist in het lage toonbereik wel heel erg de grenzen opzoekt; een diep doordringend brommend trillen dat niet altijd aangenaam werkt. En daarnaast door drie achtergrondzangeressen die haar perfect begeleiden. Sue heeft een zeer beweeglijke, maar ook wat dunne stem, goed dat de backing vocals dat wat nader invullen.
Het publiek krijgt vrij veel nummers te horen van de nieuwe release, maar ook veel gouden nummers als Fyah Fyah en Ragamuffin. Vaak in een herkenbaar, maar toch weer helemaal venieuwd jasje. Wat eens te meer opvalt is de variatie aan muziekstijlen die Sue hanteert om haar heel eigen herkenbare geluid te laten horen. Het is intelligente muziek, vol tempo- en stemmingswisselingen, soms verstild, soms supergoed dansbaar. En Sue danst daar doorheen, speelt nu en dan een stuk op haar klassieke gitaar, laat haar stem jubelen en grommen, skatten, rappen. Tijdens de toegift breekt de zangeres, die er duidelijk zin in heeft om het dak eraf te spelen, uit in een zelden vertoonde opzwepende tweezang met het drumstel.
Selah Sue © Matthijs Mekking
Selah Sue © Matthijs Mekking
Selah Sue © Matthijs Mekking
Selah Sue © Matthijs Mekking
Selah Sue © Matthijs Mekking
