Rustig zoek ik een plek voordat het concert begint. De grote zaal van Doornroosje is uitverkocht en staat vol met een trouwe fans, de meesten boven de 40 jaar oud. Voor de verandering besluit ik om eens een keer niet helemaal vooraan te gaan staan. In plaats daarvan ga ik op de trap richting het balkon zitten. Let the show begin…
Het blijkt een top keuze te zijn. Ik kan het podium perfect zien, maar ik sta niet ingeklemd tussen een mensenmassa. Al gauw verzamelen zich wat mensen om me heen op de trap en af en toe loopt het personeel van Doornroosje de trap op en af om de drankvoorraad aan te vullen. Terwijl zowel grote hits als onbekendere nummers voorbij komen, denk ik terug aan mijn middelbare schoolfase. Wat was ik toen onder de indruk van de popliedjes van BLØF! Mijn klasgenootjes begrepen dat niet echt, zeiden ze, want hun ouders luisterden naar dat soort serieuze, rare en depressieve liedjes. En ik begreep dan weer niet waarom ze niet hoorden dan zulke liedjes over het mooie, volle leven gaan. En dat ze de Nederlandse taal op zo’n unieke manier inzetten. Ze gebruiken namelijk geen ingewikkelde woorden, maar toch raken ze je op een complexe manier recht in je hart.
Thuiswedstrijd
Pascal Jakobsen, de zanger van de band met zijn karakteristieke kale kop, zegt blij te zijn weer in Nijmegen te spelen. “Het is altijd een beetje een thuiswedstrijd hier. Toch, Norman?” De Nijmeegse Norman Bonink, te herkennen aan zijn eeuwige glimlach, knikt en steekt zijn duim op. Eigenlijk maakt het niet uit waar BLØF optreedt, ze maken er altijd iets moois van. Dat merkte ik bijvoorbeeld ook een paar jaar terug in mijn studententijd al, toen ik vrijwilliger was bij het Paaspop festival. Toen speelden ze de zaal ook al plat.
Meezingers
Bij alle liedjes hoor je het publiek meezingen. Maar het meest overtuigd klonk het publiek bij hun meeste recente hit Zoutelande. Ik moet grinniken. Er worden wel eens grappen over dit nummer gemaakt. In plaats van “Ik ben blij dat je hier bent.” zingen sommigen wel eens spottend “Ik ben blij dat je bier hebt.” Los van de teksten, ligt de kracht van de muziek van BLØF in de prachtige melodieën en goed navolgbare ritmes. Het roept een gevoel van veiligheid en troost op; daar heeft ieder mens wel eens behoefte aan toch? Het concert eindigt met wat gouden oude klassiekers zoals Iedereen is van de Wereld van The Scene en Papa was a Rolling Stone van The Temptations. Tevreden ga ik na het laatste nummer naar huis en val als een blok in slaap.
Getagd onder
