Na het zien van Moonrise Kingdom (2012) en Fantastic Mr. Fox (2009) was ik erg benieuwd wat regisseur Wes Anderson ditmaal op het doek zou laten verschijnen. Anderson maakt films waarbij hij zijn eigen signatuur in elk aspect van de film laat terug komen. Zo ook in zijn laatste, The Grand Budapest Hotel.
De film verteld het verhaal van de zeer geprezen hotelmanager Gustave H. (Ralph Fiennes) en zijn jonge bediende Zero Moustafa (Tony Revolori). Samen beleven zij veel vreemde avonturen.
Deze beginnen als Gustaves vriendin, Madame D. (Tilda Swinton) wordt vermoord. Gustave erft een zeer waardevol schilderij maar wordt tegelijkertijd, door de familie van de overledene, beschuldigd van moord.
Het middelpunt van de film is het hotel van de titel. Het hotel staat in het fictieve land Zubrowka en is pastelroze gekleurd. Het decor in de film is van groot belang voor het vervreemdende en kolderieke aspect in deze filmfantasie. Overheersende pastelkleuren, de vreemde kostuums van de personages, maar ook de duidelijk herkenbare miniatuurmodellen van de gondelliften en kabeltreinen zorgen voor een lach in de zaal. De kleuren, de kleding en de Centraal Europese instrumenten die werden ingezet voor de muziek door Alexandre Desplat, zorgen voor een Oost-Europese sfeer.
Opmerkelijk is de manier waarop Anderson speelt met de beeldverhoudingen. De recentere vertellingen worden afgespeeld in breder beeld, terwijl het verhaal dat zich in de jaren dertig afspeelt in smallere beeldverhoudingen wordt weergegeven. Dit zorgt ervoor dat de kleine ruimtes waarin scènes worden gesitueerd nog meer worden benadrukt. Liften, gevangeniscellen het komt allemaal voorbij in dit bizarre sprookje waarin de hoofdpersonen Gustave H. en Zero Moustafa in steeds absurdere situaties terecht komen.
Samen met een zeer indrukwekkende cast van o.a.: Ralph Fiennes, Jude Law, Edward Norton, Bill Murray, Adrien Brody en Harvey Keitel, weet regisseur Wes Anderson een aanhoudend boeiende film neer te zetten. Een bijzondere ervaring voor de liefhebber van filmfantasieën.
Nog tot 28 mei te zien in de LUX in Nijmegen.
Getagd onder
