De Sustainable Fashion Week sluit een week vol activiteiten af (o.a. een symposium en 'kleding-swap') met een Fashion Show in de Marikenstraat. De scholieren van Nijmegen tonen hun modegevoel na een voorafgaand traject over duurzame kleding. 'Mode gaat niet uit de mode', stelt de spoken word artiest Cees de Beer bij aanvang. Wat oma draagt, draag jij en de creaties van je moeder kan oma ook wel een avondje aan. En zo niet, dan recyclet je zus haar shirt gewoon en maak jij er een nieuw kledingstuk van.
De catwalk waarop de ontwerpers in spe hun creaties tonen is geheel in thema. Elky Gerritsen, in de duurzaam gefabriceerde outfit van Claudia Sträter, verkondigt verheugd dat de energieopwekkende catwalk voor de verlichting van de show zorgt. De presentatie van Gerritsen werkt: het enthousiasme niet uit het oog verliezend houdt ze omstanders betrokken. Zoveel mogelijk springen op de kinetische platen en met Dj Muziek krijgen ze samen met de podiumschuwe Nijmegenaren toch de kilowattmeter omhoog. Ik heb zelf ook heel even mee gesprongen, één trots nummer lang.
Foto: Green Capital Fashion
Voor het echte spektakel zorgen echter de kledingcollecties, die mij geven waarvoor ik gekomen ben: inspiratie. First up is het ROC Nijmegen en de kop hakken ze eraf. Stropdassen, lapjes vilt en jeans, strikjes en een plastic trouwjurk. De losse delen, overblijfselen, zijn veruit het beste verwerkt, zodat het zoeken is naar wat de scholier precies heeft gebruikt om het kledingstuk te recyclen. Voor verschillende setjes zou ik geld neerleggen. Het Karel de Grote College volgt met en kleinere collectie, maar biedt daarom niet minder inspiratie. Ze zitten op de details: bloemendecoraties en een op jeans toegepaste dip dye. Kleine veranderingen maken een heel nieuw item.
Tussen de shows door neem ik een kopje koffie bij de LUX, ook om niet nogmaals te moeten springen. Het begint wat te regenen maar om mij heen is het hele Mariënburgplein vol activiteit. Het Waalzinnig Festival is op dezelfde dag aan de gang. Energie wordt ook hier opgewekt door de enthousiaste amateurverenigingen met verstandelijk beperkte dansers, zangers en muzikanten. De kracht van het eigen initiatief en kunstenaarschap schijnt door op deze regenachtige dag. Dorps vermaak voor Nijmegen.
Foto: Green Capital Fashion
Ronde twee begint en brengt het experimentele met zich mee. De jongere scholieren tonen dat ze met het thema duurzaam aan de slag zijn gegaan, maar ook met het concept kleding op zichzelf. Basisschool de Buut toont op een humoristische en schattige manier wat er met vorm gedaan kan worden. Breed uitgesneden kartonnen overhemden geven een SpongeBob-effect en zetten je aan het denken: waarom niet deze vorm? Basisschool de Sterredans probeert alles net iets anders aan te kleden. Een kapotte spiegel wordt een nieuw patroontje voor een jurk. De afsluiter van deze ronde is het Talita Koemi, speciaal onderwijs, en die gaat ‘all out’. Kledingstukken geheel gemaakt van restafval passeren de catwalk. Een lange sleep van krantenpapier maakt dramatisch cirkels en kietelt de lachspieren. "Hier met je afval", lijkt het te schreeuwen. De basisschoolkinderen hebben zich duidelijk vermaakt en ik voel een beetje trots dat er toch interesse is in dit belangrijke onderwerp.
Natuurlijk gaan we dan weer even springen, ondanks de regen, en is er nog een optreden van Monique Smit, waarna ronde 3, de publieksfavoriet, aanvangt. De ouders staan klaar met plaatsvervangende spanning voor de brugklassers van de Nijmeegse Scholengemeenschap Groenewoud. Een video introduceert hoe de scholieren bezig zijn geweest met ontwerpen. Allerlei verschillende materialen passeren de revue en alles is handmatig door de scholieren zelf gefabriceerd. Ieder lijkt zo zijn eigen materiaal te hebben gekozen: glas, papier en touw. Het toont karakter en soms ook ingenieuze oplossingen zoals een parapluhoed. Het eindigt met een mooie duo-dansvoorstelling, geheel in petflessen gekleed van de danskleding van Shura.
Om iets te maken moet je moeite doen. Springen voor elektriciteit en de handen uit de mouwen voor je persoonlijke modecreatie. “Geef kleding een tweede kans en geef daarmee ook jezelf een tweede kans”, spreekt Cees de Beer. De boodschap is duidelijk en de randprogrammering was verder niet nodig geweest. Mevrouw Smit en de bakfietswedstrijd leiden daar alleen maar van af. Het plezier van de kinderen en de daadwerkelijke inspiratie van hun kleding maakt het professioneel en aantrekkelijk. Dus Nijmegenaren: pak je naaimachine erbij, houd een kledingruil en doe eens wat met al dat plastic.
Getagd onder
