Afgelopen weekend vond voor de negende keer festival De Oversteek plaats. Een festival in Nijmegen-Noord dat een mix kent van verschillende disciplines: muziek, dans, theater, literatuur en zelfs performings arts. En hoewel het gebied waarin deze zondag het festival plaatsvond kleiner was dan andere jaren, wist ik toch wéér de weg kwijt te raken; zowel letterlijk als figuurlijk. Maar desondanks was het weer zeer geslaagd.
Festival De Oversteek is een festival dat zich niet heel makkelijk laat omschrijven. De programmering is zeer divers, niet alleen in de verschillende disciplines, maar ook genres en niveau, van singer-songwriter tot jazz, van beginnende gezelschappen tot gerenommeerde namen. Wat bindt is dat alles plaatsvindt op diverse locaties net ten noorden van de Waal. In eerdere jaren bestreek het festival één heel weekend over een gebied dat zich uitstrekte van Bemmel tot Slijk-Ewijk, wat een stevige conditie vergde. Tegenwoordig is het festival verdeeld over twee zondagen, met een editie west en een editie oost, waarbij de Waalbrug een scheidslijn vormt.
Wil je als redacteur van zo veel mogelijk optredens verslag doen, dan vereist dat een goede planning. Zeker omdat sommige voorstellingen na aanvang gesloten zijn. Onfortuinlijk genoeg is 's zondags de website van De Oversteek niet bereikbaar en moet je het doen met een blokkenschema gepost op Twitter, dat bij aankomst al weer gewijzigd blijkt. Dit en het feit dat ik het als bewoner van onder de rivier in Nijmegen-Noord áltijd wel een keer de weg kwijt raak, gooit mijn met zorg uitgestippelde spoorboekje aardig in de war. Ik laat me hierdoor echter niet uit het veld slaan. Het weer is fantastisch en de verschillende plekken, aan de Waal, in boomgaarden, tuinen, schuren en kassen, zijn een ideale plek voor een relaxte nazomer.
Een van de hoogtepunten de voorstelling van Conny Janssen Danst met multi-instrumentalist iET die live speelt bij de twee dansers. Fraai is de scene waarbij de man en vrouw elkaar minutenlang kussen terwijl ze om elkaar heen draaien.
Eveneens indrukwekkend is de performance van MCHNRY in Fort Lent: stuwende improvisatiemuziek met gitaar, synthesizer en drums, waarbij kunstenaar Levi van Huygevoort opgezweept wordt bij het maken van een tekening.
Heerlijk zijn ook de muzikale optredens van Estafest, met grote namen uit de jazz, zoals Anton Goudsmit en Oene van Geel, in de tuin van Hof van Holland en dromerige muziek van LIE in de boomgaard van tuinderij Warmoes.
Tegenvaller is Theatergroep De Wolven die in een veel te volgepakt Fort Lent een nogal flauw komisch en druk theaterstuk brengt over een vrouw die dood wil en daarvoor twee ijsberen heeft besteld. Er zitten verwijzingen naar Toren C in verwerkt, maar het wil niet heel leuk worden.
Nieuw onderdeel van De Oversteek is dit jaar Atelier TAW. Dit is een werkplaats voor dans en theater dat gestart is als vervolg op Theatraal am Waal dat dit jaar als festival gestopt is. Ambitieuze en talentvolle makers uit heel Nederland krijgen hier sinds juni de kans om een voorstelling te ontwikkelen geïnspireerd op de omgeving. Een goed initiatief. In dit kader is er een dansvoorstelling van choreografe Julia Helder. Thema is het leven van migranten. Heel duidelijk komt het helaas niet uit de verf; er mag iets meer gebruik worden gemaakt van de mooie setting op het strandje met de rivier op de achtergrond.
De Oversteek heeft zo'n vol programma met veel mooie voorstellingen, dat het onmogelijk is om álles te zien. Zelfs met een strak uitgestippeld programma ben je nog flink aan het fietsen om op tijd ergens te zijn. En die gehaastheid is nu juist net wat níét bij het festival past. Mijn advies: kies een beperkt aantal onderdelen uit het programma en geniet vooral ook van de plek waar je bent. Komend weekend is er een tweede kans bij editie Oost met onder andere Jan Terlouw Junior & The Nightclub, De Kift en acht voorstellingen uit de stal van Atelier TAW.
