Op 14 oktober viert Nijmeegs saxofonist Bo van de Graaf zijn veertig jarig jubileum. Ugenda sprak hem over zijn oeuvre en ’50 tinten jazz’.
50 tinten jazz, hoezo die naam?
“In eerste instantie was mijn idee om in Brebl vijftig platen te draaien die mij als muzikant en mens gevormd hebben. Een rijke selectie die gaat van Stravinsky tot Sting. Maar na een tijdje begon het toch weer te borrelen: ik wil zelf ook live mijn saxofoon inzetten! Dat is een grote passie voor mij als muzikant natuurlijk, muziek delen door te spelen. Toen kwamen er al gauw meer mensen bij. Omdat ik altijd samen veel met anderen heb gespeeld vanuit I Compani, mijn jazz en film ensemble, was het niet moeilijk om al gauw een clubje goede muzikanten te verzamelen. Uiteindelijk ontstond het idee om met verschillende duo’s stukken te spelen. Vroeger had je veel meer grotere muziekgezelschappen; door de bezuinigingen vallen ze een beetje uit elkaar. Duo’s zijn dan een mooie oplossing om toch nog te kunnen optreden. We hebben nu een avondvullend programma met reeds bestaande duo’s en ook nieuwe combinaties. Allerlei vormen van jazz worden gespeeld, en omdat er in totaal ongeveer 50 stukken gespeeld worden, is het zeker 50 tinten Jazz! Van minimal naar free naar tango naar meer hedendaagse jazzstukken, alles komt voorbij! En om een extra dynamiek toe te voegen, zal danseres Yuliya Globa van het kunstcollectief by BY haar kunsten vertonen."
Hoe kijk je terug op jouw 40 jaar kunstenaarschap?
"Dat is lastig om kort en bondig toe te lichten. Ik heb allerlei stadia doorlopen en misschien is de rode draad soms moeilijk terug te vinden. Ik heb mezelf altijd willen uitdagen en grootse projecten willen aangaan, samenwerken met een tal van mensen. Soms was dat nogal een logistieke puzzel. Wat in ieder geval altijd centraal heeft gestaan, is veelzijdigheid, verbinding en multidisciplinair werken. Ik houd van combinaties tussen jazz, film, poëzie, literatuur en ik ben ook niet bang om erotische schoonheid een rol te laten spelen. Maar ik ga niet eendimensionale porno tentoonstellen. Het leven heeft veel facetten en ik wil de aspecten naar voren brengen die mij aanspreken. Het spanningsveld tussen hoge en lage cultuur, daar bevind ik mij graag."
Heb je daar een duidelijk voorbeeld van?
"Kijk bijvoorbeeld maar eens naar wat we hebben gedaan in 1997 met Gluteus Maximus, dat betekent trouwens grote bilspier. Die voorstelling was een eerbetoon aan de schoonheid van vrouwenbillen. Die bejubelden we met muziek en poëzie en een live peformance met lingerie van Marlies Dekkers. En uiteraard zag het publiek ook echte vrouwenbillen live voor zijn neus. Je kan redeneren dat dat goedkoop is, maar waarom zou je de schoonheid van banale zaken ontkennen? Ik vind het prachtig als dat een plek krijgt binnen een groter geheel."
Heb je nog wensen voor de verdere verloop van jouw artistieke bestaan?
"Ik zou nog wel een keer willen samenwerken met een echt compleet dansgezelschap. En dan mezelf meer als solo saxofonist manifesteren. Vaak heb ik samengespeeld en veel van mijn muzikale ruimte gedeeld met anderen. Het zou mooi zijn om eens echt iets neer te zetten dat helemaal van mij is, muzikaal gezien. Maar dan wel met een andere discipline erbij en een compleet dansgezelschap is een geweldige uitdaging. Ik geloof dat je als kunstenaar een schitterende diamant in handen hebt en de vraag en opdracht die je met je meeneemt is: hoeveel kanten van die diamant kun je laten reflecteren door jouw licht erop te laten schijnen?"
In Brebl op 14 oktober zal het schitteren, wees erbij.
Getagd onder
