Donderdag 25 september bezocht ik in LUX de dansvoorstelling A Mood for Deep Longing van choreografe Jelena Kostić. Het is danstheater. Een moderne dansvoorstelling gecombineerd met theater en zang. Servische zang, uit het geboorteland van de choreografe. Een bijzonder combinatie, die mij op de een of andere manier deed denken aan de films van Peter Greenaway.
Een half uur voor aanvang van de voorstelling geeft Jelena zelf een inleiding over wat wij gaan zien. Thema van de voorstelling is de waarde van het woord ‘ja’. Welke waarde heeft dit woord na 10 jaar huwelijk? Is het nog een steeds een volmondig ‘ja’ zoals je zei voor het altaar? En als je ‘ja’ hebt gezegd om soldaat te worden, sta je er nog steeds achter wanneer je midden in gevecht bent verwikkeld met de vijand? Je kunt de voorstelling zien als een archiefplek, een verzamelplek met allerlei thema's waarin het woord ‘ja’ voorkomt. De Oost-Europese zang speelt een belangrijke rol in deze voorstelling. Een duidelijke en bewust gekozen verwijzing naar de roots van de choreografe. Vervolgens vertelde Jelena dat je niet moet proberen er echt een verhaal in te zien, maar dat je datgene wat ze allemaal had verteld eigenlijk gewoon los moest laten. Geniet vooral van de voorstelling, de vorm, techniek en mimiek.
Zang
Het was volgens de choreografe moeilijk om iemand in Nederland te vinden die de Servische liederen kon vertolken, omdat je hiervoor een bepaalde zangtechniek moet beheersen. Na lang zoeken kwam ze bij Iris Ficker terecht. Daarna kwam de uitdaging voor de choreografe om de zangeres, die geen dansachtergrond heeft, te integreren in de voorstelling. De zangeres speelt in de voorstelling de rol van verteller en observeerder en verdwijnt ook regelmatig van het toneel. De zang klinkt doordringend, mooi en melancholisch en combineert perfect met de meeslepende muziek van het Nederlandse duo Jeroen Strijbos en Rob van Rijswijk.
Decor
Het decor is eenvoudig en ziet eruit als een soort archief, met twee wanden grote gestapelde blokken en grote ingebouwde ventilatoren. In een blokkenwand zit een opening met daarachter een klein kantoor met een bureau, typemachine en schappen. Onder andere van hieruit observeert de zangeres wat er gebeurt met de dansers en typt dit op papier terwijl ze tussendoor zingt.
Voorstelling
Het gezelschap bestaat uit twee dansers en twee danseressen, de een gekleed in een bruidsjurk en de andere met een gelijksoortige jurk maar dan in zwart. Een van de dansers is gekleed in iets wat lijkt op een legeruniform. Krachtige dans met duidelijke lichaamstaal en gezichtsexpressie vertellen het 'verhaal'. De innerlijke strijd, machteloosheid, verdriet en passie zijn duidelijk af te lezen, en af en toe te horen, van de gezichten en lichamen van de dansers. Je blijft geboeid kijken omdat er telkens weer iets gebeurt en ook de muziek zuigt je mee in het spel. Door de combinatie met de zang en de muziek is het een dansvoorstelling die je niet snel vergeet. Eigenlijk zou je hem twee keer moeten zien om alle indrukken goed tot je door te laten dringen. Een aanrader!
Choreografie en concept: Jelena Kostić dans: Judit Ruiz Onandi, Pauline De Laet, Blazej Jasinski, Aybek Esen en Angelle Peters (understudy) live zang: Iris Ficker componisten: Jeroen Strijbos en Rob van Rijswijk
http://www.jelenakostic.com
Getagd onder
