Skip to main content

Nijmegen, een moderne stad

| Jan Maurits Schouten | Column
Nijmegen, een moderne stad
donjon in het Italiaanse Vicenza, waar ook al geen klap in te doen is | Foto: Jan Maurits Schouten

Wat weet de niet-Nijmegenaar over Nijmegen? De slag om de Waalbrug of rond Groesbeek? Een schamele zes procent die het wat zegt. Ons roemrijke Romeinse verleden? Acht procent kan het wat schelen. Gewoon, dat we een historische stad zijn? Veertien procent acht het interessant aan ons. Maar de de mensen waarderen een heleboel dingen wél aan Nijmegen. Moderne dingen.

Natuurlijk veegde donjon-propagandist en Gelderlander-'journalist' Rob Jaspers bovenstaande cijfers bij elkaar en durfde hij in de krant te schrijven dat de Nijmeegse geschiedenis voor 28 procent van de mensen een rol speelt. Maar de Vierdaagse, nog maar iets meer dan honderd jaar oud, de bruggen, net opgeleverd, het studeren, wat ook nog maar een jaar of tweehonderd bij ons kan, ze scoorden allemaal stukken hoger.

Misschien moeten we ons dat eens goed aantrekken: we zijn dan wel de oudste stad, maar dat ervaar je niet zo, als bezoeker. Dan kun je beter naar Deventer of Doesburg of Den Bosch, waar je door middeleeuwse buurten kunt dwalen. En die Tweede Wereldoorlog: de grote verhalen in Nederland zijn de hongerwinter in het westen en de slag om Arnhem. De rest was belangrijk genoeg voor de betrokkenen, maar van lokaal belang. Alleen met die Romeinen hebben we wel wat, maar juist daarvan maken we zo goed als niets zichtbaar, behalve in ons museum, dat we bijna laten failleren.

“We zouden onszelf eens
als een sportieve stad
moeten zien”

We zouden ons eens los moeten trekken uit dat 'oudste stad'-denken en dat 'herbouw wat er niet was', 'haal gebroeders binnen die geen spoor achtergelaten hebben'-achtige denken. En we zouden onszelf eens moeten zien zoals buitenstaanders ons zien: als een sportieve stad, waar het heerlijk wandelen en fietsen is en waar ze prima evenementen weten neer te zetten en gave zomerfeesten en waar je een leuk terrasje kunt pakken in de binnenstad. En waar ze iets moois gedaan hebben met de rivier, maar nog niet weten wat ze ermee kunnen aanvangen.

Dat betekent: nieuwe dingen bedenken, nieuwe gebouwen, nieuwe evenementen, vooral sportieve. En zeker geen decor gaan bouwen waar tóch iedereen doorheen kijkt.

Getagd onder