Leuk stuk, die Cultuurvisie van de gemeente. Gaan alle stakeholders over praten in eerste en tweede lezing en dan komt er beleid. Mooie vormgeving en illustraties. Jammer dat er nergens in het document staat wie die gemaakt heeft. Grappig experiment: er komt een cultuurscout.
Dingdong
- Goedendag. We kopen niets en geven niets.
- Wacht even! Ja, ik weet dat ik er als een ambtenaar uitzie maar ik bedoel het toch goed. Ik ben de cultuurscout.
- Aan padvinders geef ik ook niets, daar heb ik zelfs slechte herinneringen aan. Zo hadden we een hopman en als we in onze tent lagen…
- Nee, geen padvinder; scout. Een.. euh… onderzoeker of… nou, zie het als in de sport. Voetbalscout, snap je. Die speuren de wereld af naar talent.
- Ja, de wereld, maar we zijn hier in Nijmegen, dus praat je moers taal. Ok, je bent geen ‘pad’ maar wel een ‘vinder’, dus. Waarvan zei je, cultuur?
- Euhm… ja, Maar… zou ik misschien mogen binnekomen? Die hagel striemt nogal en mijn leren schoenen bederven.
- Vooruit dan maar. Kom maar even uitdruipen in de gang. Waar kom je voor?
- Nou.. ik werk dus voor de gemeente, en… nee, nee, het gaat niet om controle van de gasmeter en ook niet over de WOZ-waarde en dat u een hond heeft wil ik helemaal niet weten en ik ben het er ook niet mee eens dat je overal moet betalen voor parkeren en dat het zwembad en de ijsbaan duurder worden. Het gaat mij om cultuur, kunst, eigenlijk. Die moet ik vinden.
- Kunst, sja… daar doe ik aan ja. Ik maak dingen.
- Dat had ik gehoord. Precies. Via-via want dat is het, het staat in de Cultuurvisie van wethouder Vergunst: er gebeurt heel veel op kunstgebied in de stad en veel daarvan blijft onzichtbaar. Ik kom vinden en bruggenbouwen en verbinden en ontwikkelen.
- Mmmja…
- Ja
- Want?
- Nou, dat is toch jammer, dat er veel kunst is en dat niet iedereen dat ziet?
- Jammer… je hebt publiek en publiek he? En je maakt de dingen niet voor niets, maar ook niet voor iedereen, per se. Je maakt dingen zodat ze bestaan. Omdat ze er willen zijn. En omdat je wilt dat ze er mogen zijn.
- Euhm… ik scout hier iets origineels. Dat klinkt behoorlijk authentiek. Dat zouden we breder kunnen maken, je een podium geven, dingen voor je waarmaken.
- Ik heb het best, dankje.
- Maar wil je dan niet dat meer mensen je kennen, meer mensen je werk leren kennen?
- Je maakt iets en dat laat je los. En dan maak je weer iets. Wie ik ben heeft daar betrekkelijk weinig mee te maken. En wie mij kent ook. En verder: het kunstwerk vind zijn bestemming wel, dat komt altijd goed.
- Maar doe je dan nooit aan exposities ofzo?
- Jazeker wel. Dat is een soort feestje: je huurt een ruimte af, neemt je kunst mee en nodigt je vrienden uit. En dan drink je een paar weekeinden goedkope wijn. Leuk. En we komen ook wel met kunstenaars bij elkaar en nodigen nog meer vrienden uit en laten elkaar ons werk zien, maken er muziek bij, lezen gedichten. Iemand kookt. Ook leuk.
- Precies: kleinschalig, er is geen verbinding tussen de basis en de top. Die moet er komen.
- Wat is top? Dat wat in de musea hangt? Of bij een sjeik in Dubai naast het zwembad? Of bij iemand in de vensterbank waar ze elke dag naar kijkt en blij van wordt? Dat is ook top. Topkunst is kunst die op het juiste moment de juiste mensen tegenkomt en daar een tijdje mag blijven. Maar zeg… volgens mij is het droog geworden, intussen.
- Ik zie het. Ik ga maar weer.
- Doe dat, maar eerst, hier: dit doosje, het zijn er een stuk of tien, kies er maar één uit. Je kunt ze lang bekijken, je kunt ook blind kiezen. Het zoekt jou, niet andersom.
- Maar dat kan ik toch niet… nou, vooruit dan. Blind. Oh, wat mooi. Wat kost dat?
- Niets. Topkunst is onbetaalbaar. Succes verder, kunstvinder.
