De klassieke gig
Nee, zo raar ben ik helemaal niet, dat ik wel te porren ben voor een fijn moppie klassieke muziek. Zulke mensen zijn er met miljoenen in Nederland, en duizenden in Nijmegen. Maar waar moeten wij, ons soort mensen, heen met onze behoefte? Het is voor ons nog barder en bozer dan in de popmuziek.
Het zou wel eens de cultuursoort kunnen zijn, waarin het platteland nu definitief vooruit is op de grote stad. Mijn ouders – inmiddels op respectabele leeftijd, maar waag het niet ze bejaard te noemen – bezoeken, als ze willen, elk weekeinde wel ergens rond hun woonplaats op de Veluwe één of andere klassieke concert. Koortje hier, kamerorkest daar, semi-professionele amateurs, professionals samen met een prima amateurensemble, strijkorkestjes, kamerensembles, koren en solozangers die de hele wereld overtrekken; in de wijde rurale omtrek zijn er kasteeltjes, kerken, voormalige kloosters, tuinen, waar klassiek repertoire ten gehore gebracht wordt. Avondjes, soirees, matinees, lunchconcerten.
En in onze stad, die zo trots op zijn cultuur is? Ja, natuurlijk: De Vereeniging en zelfs af en toe de Stadsschouwburg, ze programmeren de grote ensembles die zich aanbieden in hun tourschema. Balletten, af en toe een opera, en ja, Het Gelders Orkest. Van dat grote werk waar altijd wel volk op afkomt. In de ING-zaal heb ik ook wel eens een wat kleiner concert bijgewoond, altijd bommetje vol, altijd behoorlijk veilig qua programmering. Onze grote cultuurtempels moeten namelijk eigen broeken ophouden en zelf voor inkomen zorgen. Zo’n zondags lunchconcert, als er toch niemand is, met niet te veel personeelsinzet, dat kan dan nog weleens uit. Wil je als uitstekend amateurorkest (of als fanfare, waarvan we er in onze stad een paar heel goede hebben) eens een lekker grote zaal, dan zal je de uitbater moeten vrijhouden: de volle mep betalen en hopen dat je de kosten eruit krijgt met de recettes.
En dan... moeten wij het ook van de buitengebieden hebben. Kasteel Hernen, Kasteeltje Wijchen, Kerkje van Beek, heel af en toe een Bach-dingetje in een van onze vrijwel leegstaande kerken. That's it, of ik moet me zeer vergissen en heel veel missen.
Terwijl ondertussen: ik ken eigenlijk best veel mensen die op heel behoorlijk niveau hun instrument of hun stem weten te bespelen. En dagelijks kun je de kinderen naar de muziekschool zien fietsen met hun hobokoffer of viooltas of trompetfoedraal... wonderlijk. Demografisch berekend een giga-publiek, in de werkelijkheid honderden bekwame muzikanten, en zo goed als geen klassieke-muziekscene in Nijmegen. Kan iemand even aan dat enorme gat in de markt wat doen? Kan iemand daarvoor even een serieuze ketenintendant aanwijzen? Namens heel veel stille genieters: alvast bedankt.