Lang niet iedereen weet dat in een van de twee vleugels van de Krayenhoffkazerne, links van café-restaurant In de Kazerne, zo’n dertig ateliers zijn. Die worden verhuurd aan professionele kunstenaars. Ze werken er aan hun eigen, heel uiteenlopende, kunstproducten. Eén keer per jaar zetten ze gezamenlijk de deuren open en mag iedereen komen kijken. Zoals nu, in de weekenden van 5/6 en 12/13 november.
‘Het is best jammer dat dit gebouw zo gesloten is aan de voorkant’, vindt Madieke Fleuren. Zij huurt hier een atelier waar ze samen met Jos Metselaar ‘shadowboxes’ maakt: doorzichtige kunstobjecten op basis van macrofotografie, met kleuren die in een samenspel met lichtval hun uitdrukking vinden. Peter Bremer maakt in zijn atelier weer heel ander werk: schilderijen met meer traditionele materialen. Ook hij zou wel willen dat het duidelijker is dat de ateliers er zijn. ‘Ik heb wel eens een kunstobject aan een vlaggenpaal hier opgehangen, en ook eens een beschilderd doek aan de gevel.’ Zowel Fleuren als Bremer vinden het belangrijk dat de relatie tussen het publiek en de kunstenaars versterkt wordt. ‘Alhoewel,’ zegt Fleuren: ‘Ik huur natuurlijk ook een atelier om rustig en geconcentreerd te kunnen werken.’
Geen maakbedrijven in de andere vleugel
De vleugel in de Krayenhoffkazerne is al sinds 2006 voor kunstenaars. Ze huren van de stichting SLAK, die op haar beurt weer een raamcontract heeft met de eigenaar. Bremer hoorde bij de eerste huurders, een groep kunstenaars wier ateliers daarvoor al een paar keer van locatie veranderden. ‘Oorspronkelijk was het plan van de gemeente om dit hele gebouw voor de creatieve industrie te bestemmen. In de andere vleugel zouden maakbedrijven komen. Uiteindelijk is daar niets van terecht gekomen.’
Alleen 'echte' kunstenaars
Het mooie oude pand, nog vol met wat makelaars verlekkerd ‘originele details’ noemen, bevat dus circa dertig ateliers, gelegen aan lange gangen of kortere, die daar haaks op staan. Sommige worden door meerdere kunstenaars samen gehuurd. ‘Zo ver ik weet kun je hier alleen huren als je een kunstopleiding hebt gevolgd en aantoonbaar inkomen verdient met kunstwerken’, aldus Fleuren. Bremer: ‘Meerdere kunstenaars, ik ook, geven in hun atelier ook les om zo mede in hun onderhoud te voorzien.’
Kunstenaars en publiek leren elkaar kennen
Er is dus niet sprake van een collectief. Fleuren: ‘Je loopt wel eens bij elkaar binnen, de meesten kennen elkaar wel.’ En er wordt dus wel gezamenlijk het evenement Open Ateliers georganiseerd. Bremer zit in het organisatiecomité. 'We leggen allemaal wat geld in en daar drukken we leaflets van en die verspreiden we in onze netwerken. Fleuren: ‘Je kunt overigens ook elke laatste zondag van de maand binnenlopen. Dat organiseer ik dan weer, onder de naam Imaging. Maar daar doen meestal minder kunstenaars aan mee. Op mijn website fabricat.nl kun je steeds vinden van wie de ateliers die maand open zijn.’ Bremer: ‘Aan de Open Ateliers doet bijna iedereen mee. Wat de bedoeling is? Dat mensen de kunstenaars leren kennen en andersom. Je kunt die weekenden gewoon tussen 13:00 en 17:00 binnenlopen en overal de kunstwerken bekijken. En het meeste werk dat te zien is is natuurlijk ook te koop. En het kan tot heel leuke contacten en misschien opdrachten leiden. Sommige mensen lopen rond met een idee voor een kunstwerk, en zoeken daar een kunstenaar bij.’
Gewoon kunst tot je nemen
‘Op kunstindekazerne.nl kun je portretten zien van alle kunstenaars: foto's en beschrijvingen van hun werk. Er is glaskunst, fotografie, multimediale kunst, er zijn sculpturen, schilderijen, tekeningen te zien. Het is dus ook een manier om kennis te nemen van wat er hier allemaal gemaakt wordt, om met kunst in contact te komen’, aldus fleuren. Bremer: ‘Je hoeft niet van alles al van kunst te weten, je kunt het ook gewoon tot je nemen en bedenken wat je er van vindt. Al hoef je niet alles ook te zeggen. Ik heb wel eens bezoekers gehad die me vroegen waarom ik niet meer herkenbare dingen schilder. Ik maak als kunstenaar de kunst die ik wil maken. Het resultaat daarvan laat ik zien.’
