Jazz op zondagmiddag in LUX, grote zaal. Dertig mensen. Kan dat een geïnspireerd concert opleveren? Het kan. Het Ben van den Dungen Quartet slaagt er wonderwel in om het publiek mee te nemen in zijn Tribute to John Coltrane.
Ben omarmt zijn gehoor door het te laten delen in zijn zorgen om het zoekgeraakte draagkoord en om de vochtigheidsgraad van zijn saxofoonriet. Om vervolgens na het spetterende Afro Blue de zaal duidelijk te maken waarom Coltrane terecht zijn held is.
Hij wil er geen Teleac-cursus van maken maar geeft de gekozen stukken wel op maat gesneden info mee over de verschillende perioden in Coltranes productie.
Zo krijgt de zaal een wondermooie vertolking van het lyrische After the Rain uit de religieuze periode. Diende om de ziel schoon te spoelen. Hetgeen natuurlijk ook plaatsvindt. Fraai piano-intro met de verdere uitwerking op sopraansaxofoon. Uit dezelfde periode stamt Wise One waarin de ruige warmte van de tenor perfect tot zijn recht komt.
Uiteindelijk gaat het bij het kwartet toch vooral om de blues waarin Coltrane een grootmeester was. Dus moest de keuze natuurlijk vallen op stukken van het album Blue Train en het recent ontdekte Blue World. Een opname daaruit is door Coltrane opgedragen aan Sonny Rollins: For Sonny. Zo klinkt een virtuoze vertolking van Ben die John interpreteert die zich door Sonny laat inspireren.
Het kwartet speelt met intensieve overgave met aandacht voor elkaars solo’s.
Sprankelend pianospel van Miguel Rodriguez. Gedegen ondersteuning van drummer Gijs Dijkhuizen en bassist Marius Beets. Door toedoen van geluidsman Mark Peters komt het geheel perfect tot zijn recht. Compliment!
De reactie van de van hogerhand uitgedunde zaal is dankbaar enthousiast. Gewaardeerd is het feest van de herkenning, de virtuositeit en het feit dat de stijl van het kwartet leunt op traditionele structuren. Hetgeen ongecompliceerd luisterplezier oplevert.
Met dank aan Teleac-docent Ben van den Dungen.
