“We droomden hier vier jaar geleden al van", aldus Torre Florim, frontman van De Staat, “maar toen was het te moeilijk en té duur.” Nu, vier jaar later, staan de vijf Nijmegenaren in een grote, eveneens Nijmeegse, tent op het terrein van De Vasim in Nijmegen. Tijdens vier concerten, waarvan donderdagavond de eerste was, laten Torre en de zijnen vol trots aan circa achtduizend mensen zien en horen waar ze vandaan komen. Namens Ugenda mocht ik meedeinen.
Op het terrein van De Vasim is een grote tent neergezet. Het gevaarte heeft een extra verdieping, een soort balkon langs de vier zijkanten, waarop publiek kan plaatsnemen. Ongeveer tweeduizend mensen per avond kunnen erin. In het midden staat een groot, rond podium dat vooralsnog omhuld wordt door een groot, lang wit gordijn. Op de vier hoeken van de tent staan kleine podia. Op de twee achterin staat apparatuur, hetgeen voorspelt dat daar een voorprogramma zal komen. Wie dat zal zijn, is vooralsnog niet duidelijk.
De Likt
Dat wordt wél duidelijk zodra Jordy Dijkshoorn een van de twee podia bestijgt en naast een van zijn twee dj’s gaat staan. De Likt maakt futuristische funk, maar menigeen zou zeggen dat ze Nederlandstalige hiphop of rap maken. Dat maken ze namelijk ook. Dijkshoorn mag trouwens van geluk spreken dat hij überhaupt nog kan rappen; vijf maanden geleden brak hij zijn nek tijdens een vechtpartij. Op het moment dat hij vanaf het balkon het publiek in duikt, zou je niet zeggen dat-ie ervan geleerd heeft.
Gedurende de eerste paar nummers moet het Nijmeegse publiek er blijkbaar nog een beetje inkomen, want, ondanks diverse aansporingen van Dijkshoorn, het doet niet echt mee. Al snel wordt het drukker binnen en dat verhoogt ook de deelname en de sfeer. Nummers als Bloed aan de muur en Finidi George gaan er nu in als koek en menigeen zingt hartstochtelijk mee.
Tienjarig jubileum
De Staat bestaat tien jaar. En dat moet gevierd worden. En hoe! Van tevoren zijn er al veel speculaties geweest en voorspellingen gedaan. Vanavond wordt het allemaal duidelijk. Gezien de aankleding belooft het een waar spektakel te worden. En, laten we eerlijk zijn, met optredens als voorprogramma voor Muse en zelfs de Rolling Stones weten de mannen ook wel hoe een spektakel eruit moet zien.
Wanneer de intro-tune klinkt, ontstaat er, mede door het witte gordijn dat om het podium zit, een Hans Klok-achtige sfeer. Als het doek naar beneden valt, is het publiek direct uitzinnig. En meteen ook een beetje verward. Torre, Rocco, Tim, Vedran en Jop staan met hun rug naar het publiek gekeerd en kijken elkaar aan, terwijl ze hun meest recente nummer, Round, spelen. Lang duurt het niet, want na dit eerste nummer draaien alle leden zich om en spreekt Torre Florim de fans voor het eerst aan: “Hey Nijmegen. Wij zijn De Staat.” De eerste noten van Peptalk knallen de tent in.
tekst gaat verder onder de foto
De Staat in the Round © Victor Peters
Het ronde podium draait, hetgeen dit concert alleen nog maar mooier en unieker maakt. Zo staat de band niet statisch tegenover z’n publiek, maar kijkt het publiek het ene moment tegen Tim aan, die achter zijn drumstel zit, en het volgende moment tegen Vedran, die de ene na de andere lekkere gitaarlick eruit gooit. Na Make the Call, Leave It All draaien de mannen zich wederom naar elkaar toe om Refugee te spelen, waarna vier van de vijf, zoals gewoonlijk onberispelijk geklede, heren zich ieder naar een van de vier kleine podia in de hoek verplaatsen om daar een nummer te spelen.
Gastoptredens
Werkelijk álles is uit de kast getrokken om er een indrukwekkend optreden van te maken. Zo is er een gastdrummer opgetrommeld, die samen met Tim diverse nummers speelt, en zingt Luwten (artiestennaam voor Tessa Douwstra) een duet met Torre, waarna ze voor de gezelligheid nog een nummertje meedoet. Er komen talloze LED-lichtbuizen uit de nok van de tent, die van kleur veranderen en de al grootse lichtshow nog meer luister bijzetten. Lichtbuizen die tijdens Make Way for the Passenger de kleuren aannemen van N.E.C.
Bij Input Source Select wordt niet alleen Luwten erbij geroepen, maar ook de gasten van De Likt. Jordy rapt niet alleen een deel van het nummer in het Engels mee, maar schakelt ook probleemloos over in zijn moerstaal. Al crowdsurfend laat hij zich naar de bar en terug brengen. Met Get on Screen wordt het hoofdgedeelte van het optreden afgesloten en gaan de mannen af.
Uiteraard komen ze terug. Immers, Witch Doctor moet nog gespeeld worden. En hoe! Zoals altijd is deze afsluiter het hoogtepunt van het optreden en bezoekers doen hun uiterste best de traditionele circlepit op gang te brengen, wat ietwat wordt belemmerd doordat de tent eigenlijk net te smal is.
Voor hen die vanavond, zaterdag of zondag nog gaan: veel plezier! Je hebt een goeie keuze gemaakt.
Voor hen die twijfelen (er zijn namelijk nog kaartjes): gaan! Doe het! Hier moet je bij zijn geweest.
Voor hen die niet gaan: jammer, je mist écht een iconisch optreden.
