In Nijmegen bestaan veel organisaties met een mooi verhaal. Stichting Trias organiseert verschillende activiteiten voor (zeer) moeilijk lerenden vanaf 18 jaar. Vanavond schuift Ugenda aan bij het Wereldeetcafé, een kook- en spelletjesavond met een landenthema.
‘Elkaar ontmoeten staat bij ons centraal’, legt projectcoördinator Rob Aalders van Trias uit. ‘Door de verschillende activiteiten laten we mensen samen op een toegankelijke en leuke manier met nieuwe dingen kennismaken. Er is een filmavond, een muziekcursus, maar ook theater. Dat doen we trouwens al jaren. We hebben ook al eens opgetreden met een groep tijdens het Wijkenfestival.’
Het Wereldeetcafé is een avond die doorgaans veel mensen trekt. ‘Het culinaire aspect is een onderdeel, evenals de quiz over het themaland. Zo laat je mensen op een toegankelijke manier kennis en inzicht aftasten, zonder meteen belerend te gaan lopen doen.’
Oostenrijk
Het themaland van vanavond is Oostenrijk. Voorafgaand aan het eten is er een gezamenlijke activiteit in de woonkamer, waar een presentatie wordt bekeken en vragen worden gesteld aan de deelnemers. Wanneer een YouTube-filmpje van een Weense wals voorbijkomt vraagt Rob: ‘Dans jij weleens de wals Linda?’ Na een wat voorzichtige ‘ja’ loopt Rob impulsief naar Linda toe, pakt haar hand en walst met haar door de ruimte. Er verschijnt een glimlach op haar gezicht.
In de kantine wordt er druk gekookt. Uit de stereo klinkt Johann Strauss. Iemand loopt al schuifelend en neuriënd richting het aanrecht. Er heerst een fijne, ongedwongen sfeer. Ik vraag aan kok André wat er op het menu staat. Hij draait zich om en kijkt me strak aan. ‘Kaasfondue’, zegt hij. Het is natuurlijk niet het tijdstip voor dit soort vragen.
In de andere ruimte vindt nog druk overleg plaats. ‘Waar denken jullie aan bij Oostenrijks eten?’, vraagt een begeleidster. De sterke geur van gesmolten kaas vult opeens de ruimte. ‘Een lekkere kaasfondue!’, roept iemand lachend.
Tussendoor worden er relatieperikelen gedeeld. Dan klinkt er een polka. We kijken naar een video van mannen met hoedjes die zichzelf op de dijen kletsen. ‘Drs. P, kwam die niet uit Oostenrijk?’, vraagt Arjan. ‘Ik heb honger’, luidt het antwoord aan de overkant. Ook ik moet hem het antwoord schuldig blijven. Tijd om te eten.
Aan tafel zit ik naast Rosel Elwaeli. Zij loopt al enige tijd stage bij Trias als begeleidster. ‘Veel mensen die hier komen hebben weinig contacten. Het is belangrijk dat we ze hier een plek bieden waar het gezellig is. Dat vind ik zo mooi aan wat ik doe. We zijn vooral een activiteitencentrum, er ontstaan vaste groepjes en er komen ook regelmatig nieuwe mensen bij.’
Zelfregiecentrum j72
Sinds januari 2015 zit Trias in Zelfregiecentrum j72. De filosofie achter deze plek en de netwerkstructuur van de organisatie sluiten erg goed aan bij de werkwijze van Trias. Rob vertelt: ‘Toen we begin 2015 als organisatie hier terechtkwamen, was dat echt een keerpunt. Deze plek is echt een stimulans voor onze deelnemers qua ontwikkeling. Door de samenwerking van verschillende organisaties en het cursusaanbod hier zijn er erg veel mogelijkheden voor onze doelgroep.’
Op de vraag wat Rob het mooiste aspect vindt aan zijn werk bij Trias, moet hij toch eventjes nadenken. ‘Wat ik zo mooi vind aan wat we doen, is dat je het leven van andere mensen echt kunt veranderen. Het verschil dat je maakt is tastbaar.’
In de toekomst hoopt hij meer initiatieven in verschillende wijken van de grond te krijgen, zodat er nog meer mooie samenwerkingsverbanden kunnen ontstaan.
‘Meedoen in de eigen wijk is ontzettend belangrijk. Zo voorkom je ook dat deze mensen in een isolement raken.’ Achter de schermen is Rob dan ook ontzettend druk met het verder vergroten van zijn netwerk.
Trias is een samenwerkingsverband van Stichting De Driestroom, Breed, ROC en Jong Kolping, met ondersteuning van welzijnsorganisatie Tandem en MEE Geldersepoort. Wil je meer weten over de verschillende activiteiten van Trias of wil je mee helpen als vrijwilliger? Kijk dan hier!
Getagd onder
